benedenonder

winter

2010-06-30T15:29:00.004+10:00

Zoals u misschien gemerkt heeft aan de schaarste van blog-stukjes, hebben wij het een beetje druk. Ik ben al twee weken druk 's avonds aan het stage-managen en met behulp van een goede planning en wat aardige vrienden die het niet erg vinden om op te passen hebben we grote calamiteiten kunnen voorkomen.

Het is voor het eerst sinds 61 jaar kouder dan 10 graden overdag in Sydney! Nou nou wat een kou! Dat klinkt een beetje sarcastisch maar als je 30 graden gewend bent dan is dit opeens wel heel fris. Het fijne is wel dat er een lekker winterzonnetje schijnt!
Momenteel is er in Hyde Park een Winter Festival gaande, je kunt daar schaatsen huren en lekker schaatsen op een 'neppe' ijsbaan, er is bradwurst te koop op een kaiserbroodje, er is gluhwein en ja hoor Nederland is vertegenwoordigd met een heuse poffertjeskraam! Pixie en ik hebben ervan genoten! Helaas voor Pixie waren de kleinste aanwezige schaatsen nog steeds ruim te groot en konden wij dus helaas niet zelf de ijzers onderbinden en een rondje glijden...misschien volgend jaar!

Nu we het toch over het kleine monster hebben, het is ongelofelijk maar over 11 dagen wordt zij alweer 3! Ze heeft voor haar verjaardag ballonnen gevraagd en zingende mensen, dus dat zullen we dan maar even regelen! We houden een feestje in het park met muziek, taart en face-painting (kan echt even niet op de nederlandse term komen...)
We hebben er alle drie ontzettend veel zin in!

Vanavond ook een soort klein feestje. Onze vriendin Alinta heeft de afgelopen weken hard geoefend voor haar rol van Anita in West Side Story en vanavond is de allereerste preview te zien in Sydney. En ik mag erheen!!!! En het allerleukste is dat niet alleen ik ga maar mijn man gaat ook mee, terwijl Alinta's man Remco op Pixie past! Een date met mijn husband, heel zeldzaam...

ps. De foto's zijn van het Winter Festival en Pixie op Bondi Beach gisteren.
x

leuker kunnen we het wel maken, en moeilijker!

2010-05-02T14:17:00.002+10:00

Als je denkt dat het niet gekker kon worden dan had je het dus lekker mis! HA! Het kan altijd nog ingewikkelder! Zet twee ambitieuze mensen bij elkaar en ze maken er meteen een chaos van!
We hebben dus de Franse supernanny op woensdagen zodat Elainetje stage kan lopen bij The Sydney Fringe Festival, maar dat was natuurlijk nog niet genoeg!
Gisteren kreeg ik een telefoontje of ik 4 weken lang Stage Manager wil zijn bij een toneelstuk in Newtown, plus het bijwonen van repetities en het opbouwen van de set etc.
Zucht.....leuk, spannend, ik wil het doen, ik moet het doen, onbetaald...zucht...hoe gaan we dat nou weer doen? Uiteindelijk als het loopt is het alleen maar 's avonds, maar dat betekent dat Luc dan geen optredens kan doen. En nu dat zijn vader naar Vietnam is verhuisd zijn er echt geen opa's en oma's meer in de buurt om het kleinkeind te entertainen...En de Franse nanny is te duur om vaker dan 1 keer per week in te huren.
Alles gebeurt altijd tegelijk! En ik wil ook alles tegelijk! Ik moet ervaring opdoen, ik moet leren. Maar dat is niet makkelijk als je een gezin hebt. Het is een grote puzzel, is het altijd al geweest en zal het ook altijd blijven!

Iemand zin om voor een lange vakantie naar Australie te komen en op ons kind te passen? Zonnige kamer beschikbaar in Lucian's studio! Gratis! Mooi weer iedere dag, het is momenteel herfst maar toch nog lekker buiten! Veel lekker eten en mooie exotische papegaaien in de bomen. Oja en heel veel bier! Geinteresseerd? Geef je dan nu op!

hoeveel uren zitten er in een week?

2010-04-19T11:34:00.002+10:00

Wij hebben het een beetje druk, zo druk dat ik vergeet dat ik een blog heb. Zo druk dat ik vergeet wie ik ben...soms, maar meestal is dat maar kort.
Omdat wij van uitdagingen houden dachten we, 'hee we hebben het superdruk en zien elkaar nooit, laten we het nog moeilijk voor onszelf maken, ja ja ja JA leuk!'
Dus bovenop ons werk dat naadloos in elkaar overgaat en gepland staat voor iedere dag van de week besloot ik Event Management te gaan studeren. Toen besloot Luc opeens om een Media Lab te gaan runnen in zijn studio, soort van als hobby maar nu heeft hij opeens bijna iedere avond een band die komt repeteren of opnemen. En toen besloot ik dat ik graag stage wilde lopen om ervaring op te doen. Allemaal leuk en aardig, leuk ideetje Elaine en toen 'bang' kreeg ik een stageplek aangeboden bij The Sydney Fringe festival, een groot festival dat al een aantal keren is georganiseerd in Melbourne en Adelaide maar nog nooit in Sydney. Heel spannend allemaal en ze hebben mij aangeboden dat ik iedere woensdag een van de managers mag gaan 'schaduwen' in zijn voorbereidingen voor het festival. Echt een unieke kans! Maar hoe gaan we dat nu weer inplannen? Dus nu zijn we aan het schuiven en proppen en denken en verzinnen.
En oja we hebben ook een dochter! Echt waar? ja echt waar, en zij moet eten en drinken en vooral heel veel tijd spenderen in de speeltuin....

Gelukkig hebben wij een vriendin die normaal in kinderdagverblijven werkt, maar nu werkloos is omdat ze een raar visum heeft. Dus nu gaan wij haar inhuren als oppas voor woensdagen.
Had ik al verteld dat ze Frans is?
een Franse nanny......gekker moet het niet worden mevrouw Guerain en meneer McGuiness!

nog een fotootje van ons in Adelaide

2010-03-10T15:19:00.000+11:00

NIDA

2010-03-10T15:07:00.003+11:00

Hoi piepeltjes!

Jajajaja het is alweer maart en zelfs hier roert hij zijn staart. Vandaag is het ongeveer 19 graden en miezert het! Ik zeg 'heeeeerlijk'!!!!
Ben meteen productiever en ik slaap veel beter! Ook Pixie is blij, ze was de hitte helemaal zat en zei steeds 'warm weg mama!!!!'

Over een x aantal dagen word ik oud. Geen mid-twintig meer maar blijkbaar officieel 'eind twintig'....bah! Helaas kunnen we er niets aan doen...

De bijgevoegde foto's zijn gemaakt tijdens de opleiding die ik momenteel volg bij NIDA, national institute of Dramatic Arts. Afgelopen zaterdag moesten wij wat dingen filmen voor een prijs-uitreiking die wij zogenaamd aan het organiseren zijn. Ik vond het ontzettend leuk om te doen en had mezelf heel goed voorbereid, heel draaischema gemaakt etc. Daarom werd ik uiteindelijk de regisseur :)
Vandaar de hele serieuze pose naast een set-lamp, de andere foto heeft eigenlijk niets met onze opdracht te maken maar we maakten wat opnames in de geluidsstudio en konden het niet laten om even te doen alsof...tja na zo'n lange dag word je melig als een meloen. Of als een lachende mandarijn!

laters!

heb er de kracht niet meer voor!

2010-02-08T16:14:00.002+11:00

Ik kan het niet meer aan, het is te zwaar. Ik kan het gewoon niet. Geen mens zou zo mogen leven, schandalig! Hoe heb ik het zo lang uit kunnen houden, snap er niets van. Maar nu lukt het niet meer. Pijn in mijn hartje als ik naar de website kijk! Zoveel mooie dingen, zo goedkoop, kleurrijk, goed van kwaliteit, hip, leuk, spannend, te gek....
aaaaah en wij zitten hier met lelijke goedkope troep in de winkels, waarom waarom vraag ik je? WAAROM?????
Ik eis nu een HEMA in Sydney!!!! Om de hoek! Zodat ik er iedere dag kan winkelen....En graag een Hennes en Maurits ernaast!!! Met mannen, vrouwen en kinderkleding graag! Oja en daarnaast als het kan een Albert Heijn, maar de Hema is wel het broodnodigst!
Snappen ze hier dan niet dat felle kleuren leuk zijn voor kinderen??? En dat je geen elfjes overal op hoeft te stempelen of Mickey Mousejes om het kindvriendelijk te maken!
I love Hema!
Probeer iets te bedenken wat hier beter is maar kan niets verzinnen....Nee dat is de druppel! Ik kan niet zonder Hema leven!

januari-zweetuari

2010-02-01T10:22:00.003+11:00

Ok hupsakee rettekettetteketee het is 1 februari en mijn laatste blog was een maand geleden, tijd voor een update.
De maand januari ging als een trein voorbij, wij konden er nog maar net op springen.
Het was denk ik de heetste maand die ik ooit hier heb meegemaakt. Heb altijd wel een beetje last van de warmte maar nu werd het echt een beetje te gekjes!
Zwetend, hijgend, puffend, stinkend heb ik mij door de dagen heen gesleept. Drie keer douchen op 1 dag alleen om af te koelen. 's nachts stond het plantenspuitertje naast mijn bed voor nood-afkoeling.
Ook voor Pixie werd het een beetje teveel, op een van de heetste dagen besloot haar peuter-lichaampje ook nog om 40 graden koorts aan te maken. Het was buiten heet, binnen niet veel beter en ik mocht met geen druppel water dichtbij haar komen. Na het middagboterhammetje zei ze dat ze wilde slapen en ging op de bank liggen. Na twee minuutjes ging ik even kijken en ze lag met haar ogen open maar reageerde niet meer. Toen draaiden haar ogen weg en had ze een grote koorts-stuip. Het was heel eng, met stuipende armen en schuim kwam uit haar mond en ze liep blauw aan. Toen heb ik de ambulance gebeld en die kwam meteen. Uiteindelijk duurde het maar 15 minuten maar je schrikt toch. Gelukkig wist ik wat het was en wat ik moest doen. Voor de zekerheid hebben ze ons meegenomen naar het ziekenhuis maar ze konden niets vinden. Na een paar dagen rustig aan en veel slapen is ze nu weer picobello in orde, ondeugender als ooit en een echte peuter!
Pixie pixie, niet doen Pixie, luister eens Pixie, dat mag niet Pixie, niet aankomen Pixie, kijk me eens aan Pixie, PIXIE!!!!! oost-indisch dooooooooooooooof!

Gisteren heeft manlief tickets geboekt naar Adelaide!!! Eindelijk ga ik deze stad en zijn oma bezoeken! Helaas ben ik er maar voor een dagje want ik moet terug naar Sydney omdat mijn opleiding Event Management in dat weekend begint. Luc en Pix blijven langer omdat Luc gaat optreden op het Fringe Festival en omdat het voor de familie daar wel leuk is om Pixie echt goed te leren kennen.

Over 6 dagen zijn de man en ik 3 jaar getrouwd, dat is blijkbaar het Lederen Huwelijk! Kinky!!!
Laten we kijken of hij het uberhaupt heeft onthouden want als ik het hem onverwacht vraag denkt hij altijd dat het op 11 februari is.....Hij is een muzikaal genie maar data blijven een mysterie!

kusjes!

een paar kiekjes. 1 in Amsterdam, 1 van Pixie en Armand en 1 van Pixie met vlinder.

2009-12-15T12:49:00.001+11:00

sint en kerst

2009-12-13T12:37:00.003+11:00

Sinterklaas is geweest! Het duurde even voor hij zijn weg had gevonden naar het zonovergoten continent dat Australie heet. Maar toen hij dan eindelijk gearriveerd was kon het feest beginnen. Wij zijn verwend!
Wij zijn sowieso verwend omdat we in een 'westers' land wonen met een dak boven ons hoofd en lekker vers eten op tafel.....hmmmm avocado's zijn in seizoen op het moment....en mango's!
Verder probeert men met man en macht de kerstsfeer over te brengen, zonder succes helaas. Het klopt gewoon niet om een rendier gemaakt van lampjes te zien op een stukje droog en dor gras en er komt geen witte kerst hoe hard je er ook over zingt.
Ik heb mijn kerstkado al ontvangen, heb te horen gekregen dat ik ben toegelaten tot de Event Management opleiding van NIDA, national institute of dramatic arts, hier in Sydney. Ben er echt aan toe om mijn hersens weer eens op volle kracht te gebruiken en wat kennis te vergaren!
Daarnaast gaan wij proberen om weer een roadtripje te maken, hopelijk net na de kerst. Naar Adelaide dit keer zodat Pixie en ik eindelijk Lucian's oma Jean kunnen ontmoeten! we shall see.
Vanavond een dineetje bij onze Hollandse vrienden, waarschijnlijk zonder bitterballen of haring maar met zeker met gezelligheid!

feeling hot hot hot!

2009-11-22T16:01:00.002+11:00

Sommige plaatsen in Sydney passeerden vandaag de 40-graden grens en ik denk dat wij hier in Balmain dat ook wel hebben gehaald. Echt ontzettend warm. Het is nu vier uur 's middags en er is bijna niemand op straat. Iedereen met kinderen blijft binnen of liggen in het zwembad. Ook rook ik net opeens de bekende lucht van bosbranden en las net op het internet dat er 80 bosbranden zijn op dit moment in New South Wales.
Morgen is het 21 graden met regen, wat een bizarre veranderingen!
Ik vind wat frisser weer niet zo erg want ik ben totaal niet productief in deze hitte!
Nog even doorbijten dus en dalijk na het werk hopelijk een koud biertje!

website

2009-11-13T22:52:00.008+11:00

We hebben een huisje gevonden, we gaan er morgen in. Nu heel moe dus niet veel verder info.
Nog 1 heel belangrijk ding voordat ik ga slapen! Mijn lieve broer en schoonzus hebben een fantastische nieuwe website met vintage kleding en andere hippe snuisterijen. Dus check it uit mensen!
Het adres is www.wheretheheartis.nl en misschien vind je er nog iets leuks voor de feestdagen! excuses dat het geen echte link is...computer werkt niet mee...
kusjes!

terug

2009-11-03T15:16:00.002+11:00

We zijn weer terug in het land van de kangoeroe's, de paarse bomen en de föhn. Het was de afgelopen dagen al aangenaam warm maar vandaag dames en heren haalt het kwik gemakkelijk de 34 graden en dat is wel even wennen.
Na een heerlijke drie maanden in kaasland vol luiheid, gezelligheid en genegenheid zijn wij sinds dinsdag vorige week weer down under. Na een redelijk lange maar rustige vlucht via Singapore landden wij om 6 uur 's ochtends in Sydney. Wij zijn toen maar meteen naar ons favoriete koffiehuisje gereden voor een ontbijtje op z'n McGuiness'. Daarna naar schoonvader en stiefschoonmoeder gereden om onze spullen neer te zetten. We hadden heel veel plannen voor die dag maar Luc en ik zijn om 12 uur 's middags als een blok in slaap gevallen. De dagen daarna waren voor mij gevuld met het zoeken naar nieuwe huisvesting en voor Luc waren die gevuld met nog meer reizen en touren met de Mothership Orchestra. Tot nu toe hebben wij helaas nog geen geluk gehad met onze huizenjacht, het is allemaal te duur of te klein of te lelijk. Heb ik heimwee? jazeker. Het enige wat dat een beetje heeft verzacht zijn de prachtige tochtjes met Pixie op de ferry, azuurblauw water met glinsteringen van de zon, blauwe lucht en palmbomen in de verte. Heb alweer wat dierbare vrienden opgezocht hier en ik heb de nieuwste aanwinst binnen de jazzfamilie mogen ontmoeten, de kersverse zoon van onze vrienden Carla en Jim die vorige week werd geboren.
En sinds vandaag ben ik ook weer terug op mijn werk, een raar gevoel. De winkel is veranderd en ik ben veranderd. Denk niet dat ik hier nog lang zal werken. Ik heb het al eerder tegen mensen gezegd, we're standing at the crossroads, het is tijd voor verandering. Ander huis, ander werk en misschien over een jaartje ook wel een ander land....België ofzo.

Op deze hele warme dag wordt er ook geracet. Niet door mij of door Luc of door enig ander mens maar door hele dure getrainde paarden. Paarden die keihard een rondje rennen wat ongeveer een minuut of 3 duurt. Maar die drie minuten houden iedereen in de ban, rijke investeerders die het trainen van de paarden bekostigen, organisatoren die een heel feest om die drie minuten heen organiseren en het volk die allemaal een paar dollar of meer op hun favoriete paard vergokken. Miljoenen gaan erin om en vandaag is de belangrijkste dag. Als het goed is zijn ze net gefinished, wie zou er gewonnen hebben? dat paard met dat grote hoofd of dat paard met dat grote hoofd?

Ik zal weer trouw gaan bloggen nu ik weer op mijn blogstekje zit.
Heee en laat wat van je horen! vind ik leuk!

over de helft

2009-09-23T04:54:00.003+10:00

Deels met opzet en deels onbewust heb ik de afgelopen twee maanden niet geblogd. Het leek me vreemd om te bloggen omdat mijn stukjes normaal over het leven in Australie gaan en ik nu tot mijn enkels in de Hollandsheid sta.
Maar dat wil niet zeggen dat wij niets meer meemaken.
Na een relaxte vlucht zijn wij in Frankfurt geland eind juli en vandaar naar nederland gereden voor wat quality time met de familie. Er moest behoorlijk wat ingehaald worden!
Manlief is al snel naar Amsterdam gegaan om zijn scriptie voor zijn Masters af te maken wat godzijdank op tijd gelukt is! Hoera voor de husband!
Eind augustus ben ik ook naar Amsterdam gegaan om het Mokumse leven weer te proeven, de terrasjes in de Jordaan, de wietlucht op de Nieuwendijk, de yuppen-ouders op het Amstelveld en de constante verspreiding van scheldwoorden door iedereen voor iedereen. we hebben veel nieuwe speeltuintjes ontdekt en Pixie heeft lekker genoten van al het fietsen.
ik wil dit gevoel graag vasthouden, ik wil het in een kitcherig sneeuwstormpje doen zodat ik ernaar kan kijken in Oz. We zijn nu opeens over de helft en het is allemaal zo snel gegaan!
Nu moeten we dus nog extra gaan genieten en ieder moment vastgrijpen!

Bijgevoegd een paar plaatjes van ons avontuur.

feestje

2009-07-15T10:12:00.002+10:00

Opeens was het popje 2 en het was groot feest!!! Het was lekker weer en dus hadden we een picknick georganiseerd in het park vlak naast een mooie speeltuin. Pixie heeft uren gespeeld! Ze vond alle kadootjes heel spannend en zei iedere keer 'oooh dootje!'. Daarna is ze uitgeput in slaap gevallen om daarna met koorts wakker te worden omdat ze zich zo druk had gemaakt! Maar nu is ze weer helemaal de oude en kunnen we ons voorbereiden op ons vertrek.
Ik typ dit vanaf mijn werk, dit is mijn laatste dagje hier en ben nog druk met alle laatste dingen voordat ik het overdraag aan mijn collega. En thuis moet er nog heel veel worden ingepakt, het gaat gestaag, iedere dag een paar dozen, maar er zijn zoveel dingen die je toch nog dag tot dag nodig hebt dat het zaterdag en zondag waarschijnlijk toch nog stressen wordt. En dan op maandag het vliegtuig in, ik heb al vijf keer over de vlucht gedroomd, het lange zitten, een onhandelbare peuter etc. etc. Moet er maar niet teveel over nadenken en het over me heen laten komen. En dan op dinsdag raken mijn voetjes de Nederlandse bodem aan....aaaaaaaah heerlijk!!!
tot snel!

2009-07-08T10:09:00.002+10:00

Nog 12 nachtjes tot we in het vliegtuig stappen en nog 13 nachtjes tot weerzien met familie.....
En nog 3 nachtjes tot Pixie's verjaardag!!!!!!!!!!!!!

2009-07-03T14:11:00.001+10:00

Nog 18 nachtjes......

The King of Pop

2009-06-27T14:03:00.002+10:00

Gisteren werd een beetje zo'n zelfde dag als de dag waarop wij hoorden dat prinses Di was verongelukt of waar we stonden toen we hoorden dat er een vliegtuig in het World Trade Center was gevlogen. Het bizarre was dat ik een tekenfilmpje voor Pixie aan het zoeken was op tv en langs een kanaal zapte waar net het nieuws was binnengekomen dat Michael Jackson was overleden. Ik slaakte een grote 'WAAAAAAAAATTTT?????' en Pixie keek me met grote ogen aan. Ik hoorde het nieuws amper anderhalf uur nadat hij met spoed was afgevoerd, terwijl iedereen in Holland lekker op 1 oor lag!
Ik vind het een vreemd idee omdat ik met zijn liedjes ben opgegroeid en omdat het eerste casette-bandje wat ik van mijn ouders kreeg zijn album "off the wall" was. Ik zong mee in nep-engels met al zijn liedjes en vond hem een enorme ster!
Toen hij en ik allebei ouder werden raakte hij een beetje zijn gezonde verstand kwijt en verzamelde ik genoeg gezond verstand om hem niet meer als een idool te zien. En toch blijf je altijd kijken, je oren blijven spitsen als hij in het nieuws is. Ik was blij te horen/lezen/zien dat hij concerten zou gaan geven in Londen. Misschien dat hij eindelijk weer een beetje normaal zou worden en weer echt goede muziek zou gaan maken.
Maar dat mocht allemaal niet zo zijn en opeens is op 50-jarige en veelste jonge leeftijd de King of Pop heengegaan.
En hoewel ik dat jammer vind ben ik vooral overspoeld met blijdschap voor hem. Eindelijk vrijheid van media, van geldgierige familieleden, beschuldigingen, verwachtingen over een come-back, waanvoorstellingen, lichamelijke en geestelijke ziektes en paparazzi.
Nu kunnen we hem eindelijk weer zien zoals hij herinnert moet worden, als dat kleine jongetje met en later zonder zijn broers. De entertainer met de gouden stem die mooie liedjes zong en fantastisch danstte. De Motown Michael.

En over een heel aantal jaar zal Pixie mij vragen over deze jongeman en wat er met hem is gebeurt en ik zal ervoor zorgen dat ook zij zijn liedjes kent en meezingt in het engels (want zij is tweetalig en doet natuurlijk niet aan nep-engels....so sophisticated)

woordjes

2009-06-12T22:06:00.002+10:00

We hebben er een tijdje op moeten wachten omdat ons kleine mupke twee-talig is maar binnen een paar dagen komen er opeens allemaal woordjes uit haar mond!
Een greep uit haar vocabulaire; mama, papa, sokken, vogel, daaaag, klaar, kaas, doei, poes, Pixie, en Coco (haar vriendinnetje)
Het gaat opeens heel snel vind ik, ze doet alles na en is in alles geinteresseerd.

dat wilde ik even delen, het bewijs kunt u over 5 weken zien, live, in Nederland.

beentjes

2009-05-25T10:37:00.002+10:00

Ik moet echt wat meer gaan bloggen, mijn goede voornemens houden totaal geen stand. Soms denk ik dat mijn avonturen in Sydney niet meer zo heel spannend zijn en dus vind ik dat ik niemand daarmee hoef te vervelen.
Maar kan me voorstellen dat het voor het thuisfront soms wel leuk is om een stukje te lezen over het leven ondersteboven aan de andere kant van de aardkloot. Hier waar het opeens herfst is, compleet met regen en een koel briesje. Waar mensen hun winterjas tevoorschijn halen ookal is het 's middags nog steeds 20 graden. En ik merk dat ik het ook koud heb, 's avonds zit ik met dikke sokken aan op de bank terwijl de temperaturen niet zoveel verschillen van die in Holland. Zo snel wen je aan het Australische klimaat. Hier waar het hele land in rep en roer is over een stom sexschandaal met rugby spelers, compleet met ontslag van de hoogste baas en het ontslag van een televisie-presentator. Een publieke opbiechting compleet met tranen....Ik zeg, het zijn gewoon sukkels en ik zou er geen minuut zendtijd aan verspillen, maar Australiers houden van sport. De varkensgriep of een aardbeving krijgen 20 seconden tijdens het journaal maar sport krijgt 20 minuten.
Hier waar de moeders met kinderen rond Pixie's leeftijd druk aan het netwerken zijn om ervoor te zorgen dat hun kind op 13-jarige leeftijd een plekje krijgt in 1 van de beroemdste prive-scholen in Sydney....wat ze eigenlijk niet kunnen betalen maar als het om je kind gaat lijkt een 2e hypotheek op je huis helemaal niet zo erg, zelfs niet in deze financiele crisis. Zomaar een paar dingen die vreemd zijn aan Australie.

Luc en ik zijn ons aan het voorbereiden op onze reis naar Nederland, we hebben er allebei heel veel zin in. Het is een vreemd gevoel dat we nu hier alles op moeten zeggen, we kunnen het appartement niet houden voor zo'n lange tijd en al onze spulletjes moeten in de opslag...Ook een heel goed gevoel dat ik lekker lang naar 'huis' ga, kan ik eindelijk weer echt het Hollandse leven proeven en lekker beppen met iedereen. Vooral ook belangrijk voor het kleine monstertje die steeds meer begint te brabbelen in een voor ons onverstaanbare taal, maar zij weet blijkbaar precies wat ze bedoelt...want ze is heel overtuigend.
Ben blij dat ze dalijk lekker met haar neefje en nichtje kan spelen en met opa en oma, dat ze mee kan op de fiets en lekker beestjes kan knuffelen op de kinderboerderij.
Zoveel om naar uit te kijken!

Pixie heeft gisteren anderhalf uur staan dansen bij de Unity, ze kreeg maar geen genoeg van de jazzband. Uiteindelijk hebben we haar onder luid protest mee naar huis genomen omdat ze bijna op haar beentjes in slaap viel. Dit kind is een sociaal feestbeest!

Ignorant bliss

2009-05-03T10:47:00.002+10:00

Moeilijk te bevatten wat er in Nederland is gebeurt. Voor het eerst in twee jaar besloot ik naar het feestje van de ambassade te gaan samen met twee Nederlandse vrienden. Hardstikke raar, een zaal vol hollanders in het midden van Sydney! Rauwe haring, bitterballen en echte Hollandse kaas! Yum! Heineken vloeide in overvloed en de oudjes dansten de polonaise. Maar rond dezelfde tijd dat wij proostten op onze Koningin gebeurde er in Nederland iets vreselijks. Wij hebben waarschijnlijk als enige een onbezorgde koninginnedag gehad met een echt feest en een vrolijke sfeer.
Ik kwam er de volgende dag pas achter, echt heel bizar....

Verder is alles goed hier in Sydney, de zon schijnt weer na een enorme onweersstorm gisteren. Vrienden zijn momenteel op Pixie aan het passen want Luc is op tour. Ik maakte mij zorgen om het feit dat ik mijn dochter bij iemand moet achterlaten om te gaan werken maar Pixie is zo aan dit stel gehecht dat ze mij half uit verveling een kusje gaf en me toen wegduwde om met hun te gaan spelen....tja mijn dochter weet wat ze wil.
Ze zoekt nog steeds naar Luc, ze dacht vanochtend dat hij verstopt zat onder het dekbed en na een uitbundige zoekpartij constateerde ze tot haar teleurstelling dat hij er echt niet was...
nog 6 daagjes lieverd en dan is hij er weer!

I love aanbiedingen!

2009-04-20T12:24:00.002+10:00

Hallo trouwe bloglezertjes!

Een tijdje geleden hadden wij een masterplan om lekker in de zomer naar Nederland te komen, maar opeens waren alle tickets supadupa duur door het hoogseizoen! lullig vond ik dat!
En dus moesten we uitwijken naar september of misschien zelfs oktober! Maar opeens was daar een aanbieding van Qantas en ja hoor er waren zelfs nog data in juli vrij! En dus komen wij naar Holland, met z'n drietjes! We komen 21 juli aan en vliegen op 25 augustus weer down under. 5 weken die waarschijnlijk weer propvol zullen zitten met sociale bezigheden. Mijn plan is om het dit keer nog beter te plannen zodat ik echt iedereen kan zien. Dus als iemand wil afspreken dien dan hier uw verzoek in! haha!

Voor de mensen die Luc zijn bezigheden volgen zullen wel gelezen hebben dat hij de afgelopen tien dagen in Bundanon zat (een piepklein gehucht in de bush) omdat Pixie en ik hem zo erg mistten zijn we er donderdag met de trein naartoe gegaan. 3 uur in de trein dames en heren maar wel door mooie natuur en een stukje langs de zee! Wij hebben lekker genoten van elkaar, het uitzicht, de natuur, het eten, de kangoeroe's en wombats en de rust. Realiseerde me daar pas hoe fijn het is om soms de stad te verlaten en hoe druk we het hebben.
Maar nu lekker nog een vakantie in Holland in het verschiet, kan ik soort van uitrusten..ahum...

Aanstaande zaterdag is het Anzac Day, de nationale feestdag waarop iedereen two-ups speelt en teveel drinkt. We zullen zien wat er gebeurt....

daaaaaaaag

pixie

2009-04-01T21:32:00.001+11:00

2009-03-18T12:15:00.003+11:00

Geen tijd voor foto's helaas, maar wilde even een lijntje droppen! Bedankt voor alle felicitaties van over de hele wereld voor mijn verjaardag. 26 lentes dames en heren! oud!!! ouder!!!!! oudst!!!!!
Het was een rustige leuke dag, ik en Pixie hebben ons lekker samen vermaakt en vanaf vijf uur was er een feestje voor alle vrienden en dat was heel leuk. Jammer dat manlief er niet bij kon zijn.....

2009-02-24T22:26:00.001+11:00

fik

2009-02-16T12:09:00.002+11:00

Het is inmiddels ruim een week geleden dat intense bosbranden volledige dorpen van de kaart wegvaagden in Victoria. Heb er niet eerder over geblogd omdat ik niet echt weet wat ik erover moet zeggen. Er komen steeds meer gruwelverhalen in het nieuws van brandweerlieden en mensen van het identificatieteam. Heb iedere dag wel een keer huilend voor de tv of computer gezeten. Al die mensen die geen schijn van kans maakten tegen moeder natuur. Het was al 8 jaar droog in Victoria op sommige plaatsen en bovendien erg winderig en heet.
Er zijn nu allerlei speculaties dat het plaatselijke energiebedrijf de boosdoener is en op andere plaatsen zweert men te weten dat het is aangestoken door de dorpsgek etc.etc. Of ze er ooit achter zullen komen weet ik niet, en of het uitmaakt voor de duizenden mensen die huis, haard en familie zijn kwijtgeraakt weet ik ook niet.

Wil even het vreselijkste verhaal delen dat ik tot nu toe heb gelezen over de bosbranden, heeft zo'n diepe indruk op mij gemaakt als moeder. Een identificatieteam vond in een huis 8 verbrandde mensen, deels samengesmolten en middenin de kring vonden ze een baby...Deze familie heeft tot het laatst geprobeerd de baby te redden maar tevergeefs.

Ik wil deze blog op een vrolijkere noot eindigen, terwijl er mensen lagen te creperen in Victoria waren Lucian en ik 2 jaar getrouwd. Wij konden helaas geen oppas vinden voor die dag en zijn afgelopen zaterdag op Valentijnsdag uit eten geweest met z'n tweetjes, en dat werd tijd. Wie is die man die 's ochtends en 's avonds het huis uit rent met een trombone???
De komende tijd wordt weer razend druk voor mr.McGuiness, zijn nieuwste cd komt uit, hij gaat touren en we moeten naar Melbourne voor een bruiloft. Een bruiloft die zou plaatsvinden op Wilson's Promotery, het zuidelijkste puntje van Australie, maar dat puntje staat nog steeds in de fik....

joepie down the drain

2009-02-02T10:36:00.002+11:00

Het mocht toch niet zo zijn uiteindelijk. We hebben ons hele schema omgegooid, alles verplaatst, vrije tijd opgeoffert etc etc. Maar helaas mocht het niet baten. Ik ben afgelopen donderdag naar de school gegaan om me in te schrijven en de cursus zat al helemaal vol, dus helaas geen hoedenmaken voor mij dit jaar....nou ja in ieder geval niet op die school. Ik had me er zo op verheugd en de lokalen zagen er supermooi uit, heel professioneel en ik kreeg al kriebels in mijn buik. En toen liep ik de gang in naar de inschrijfbalie en die hele gang stond vol met mensen....En wat voor mensen! AAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHH dat was nog het frustrerendste! Mensen die geen flauw benul hadden wat hoedenmaken nu eigenlijk inhoudt, ongeinteresseerde mensen, domme mensen, irritante mensen........a;ldsixzchvgw eru owenfkjsdhfg!!!!!! Maar ja, het zij zo, het is niet hun schuld zij weten niet hoe graag ik dit wilde. Ik sta nu op een wachtlijst dus misschien als ik geluk heb komt er nog een plaatsje vrij.

Dat wilde ik even kwijt.
Verder alles goed!

watermeloen

2009-01-18T23:45:00.003+11:00

foto's van ons schatje.
Sinds gisteren ziet ze er even niet zo mooi uit als op deze foto's want ze is plat op haar gezichtje gevallen...maar daar hebben we nog geen foto's van.

joepie!

2009-01-10T16:33:00.002+11:00

Soms wil je even alles tegelijk en denk je dat het je nooit gaat lukken. Je denkt dat je volwassen moet worden en sommige dingen moet loslaten, stom hoe je denkt dat je dingen 'moet' doen...
Als ik 1 ding van mijn echtgenoot heb geleerd is het wel dat je lekker alles wèl tegelijk kan doen, het leven is 1 grote puzzel en alle stukjes vallen uiteindelijk vanzelf in elkaar. Bedankt daarvoor Luc....
Ik vond online een cursus hoedenmaken, een gestructureerde part-time opleiding. Heel grondig en iedere zaterdag voor een jaar! Mijn hartje begon sneller te kloppen en toen langzamer...want hoe doe je dat als je een kind hebt en normaal altijd op zaterdag werkt? En je sociaal leven?
Maar nu heb ik lekker alles omgegooid! Ik werk voortaan op zondag, maandag en woensdag en heb dus tijd om op zaterdag mijn cursus te volgen. Luc en ik hebben geen zondag meer samen, maar ook hij gaat het druk hebben dit jaar dus alle gezelligheid moet even op een stokje, of zoiets.
Ik ben zo blij dat het allemaal toch te regelen was, ben niet mijn baan kwijtgeraakt, heb mijn droom niet stil hoeven leggen...aaaaaah, zei toch dat 2009 mijn jaar wordt!
Hoe is uw jaar tot zover?

2009

2009-01-03T11:10:00.003+11:00

Gelukkig Nieuwjaar lieve mensen! Ondanks de negatieve voorspellingen denk ik dat 2009 een topjaar wordt! Vol met leuke dingen, zoals een reis naar Nederland en nog een cursus hoedenmaken! Laten we positief blijven dit jaar en niet teveel zeiken over hoe slecht we het hebben! Zolang er eten is en een droge warme plek om te slapen! Gelukkig wonen we niet in de Gazastrook of vlakbij de grens van Soedan....gelukkig komt er schoon water uit de kraan (in nederland tenminste, want het water hier vind ik nog steeds smerig, oooeeeps nu zit ik zelf te zeuren....) en hebben de mensen in Holland zelfs echt natuurijs om op te schaatsen! kost niets en geeft uren plezier!
Het medium Elaine voorspelt regenbogen en de terugkomst van de eenhoorn!

Morgen weer een bruiloft, vrienden Jim en Carla zullen in het kleine kerkje in onze straat in de echt worden verbonden.
Vanavond zou ik naar de film 'australia' gaan maar hij is te lang en begint pas om 9 uur...dan val ik dus in slaap, daarom ga ik nu naar 'the curious case of Benjamin Button' met mijn zeer geliefde Brad Pitt (jaaaaa ik weet dat het afgezaagd is maar ik vind het nog steeds een mooie man! Het oog wil ook wat mensen!!!!) en de Australische Cate Blanchett. Een avondje uit dus voor mij en mijn mama-vriendin Jackie. Maar eerst moet er nog een x aantal uren gewerkt worden in de winkel waar ik inmiddels al bijna twee jaar werk, hopelijk brengt 2009 ook een verandering in de werkplaats, ben klaar voor een nieuwe uitdaging!

Elaine Guérain: Milliner Extraordinaire

2008-12-23T23:28:00.002+11:00

kerstig

2008-12-21T13:43:00.002+11:00

Het goede voornemen is nu al uit het raam gegooid! Het is behoorlijk druk in ons leventje met allerlei verschillende dingen.
Mijn hoedencursus is alweer voorbij, maar moet nog een paar details afwerken voordat ik mijn werken kan laten zien op deze blog. Mijn doel is om mijn strooien hoed te dragen op een bruiloft op 4 januari, dus moet nog even doorwerken!
Verder is de kerstdrukte in volle gang in Australie, was net even in de winkelstraat om wat inkopen te doen en er is geen doorkomen aan. In Nederland is dat al irritant maar als er dan ook nog een enorm felle zon op je neerschijnt dan raak je al snel oververhit, letterlijk en figuurlijk!
Nog drie dagen en dan is het kerst en ook al probeer ik ieder jaar om in de stemming te komen, het lukt gewoon niet in dit land. Het is te anders dan thuis...en dat maakt mij een beetje verdrietig.
We hebben niet veel plannen voor de kerst, kerstavond is zoals gewoonlijk een dineetje bij Lucian's oom en tante met de rest van de familie en op eerste kerstdag gaan we naar Kiz en Andy om heel veel te eten en rond te hangen in de tuin!
In alle drukte heb ik mijn best gedaan om een paar kerstkaarten op de post te doen, maar kan helaas niet iedereen een kaart sturen dus voor iedereen die niets heeft gekregen in de brievenbus en deze blog leest: Fijne Kerstdagen en een Gelukkig Nieuwjaar!!!!!!

x

zie foto's en blog daaronder

2008-12-02T20:46:00.002+11:00

alpaca's

2008-12-02T11:09:00.002+11:00

Ok ok ok ik moet dus echt meer bloggen, ik denk wel heel veel dingen maar ik zet ze niet op mijn blog. Het is bijna 2009 dus bij deze alvast een goed voornemen, meer bloggen. Meer foto's etc.
Wij voelen ons vereerd dat wij deel uit mochten maken van de bruiloft van onze goede vrienden Jeremy en Victoria die elkaar in Robertson het ja-woord gaven. Zij stonden naast een kabbelend beekje ten overstaan van ongeveer 80 genodigden. Victoria zong een mooi lied in het Noors en Jeremy zei of zong niets want hij is een emotionele man en liep vrijwel de hele dag met tranen in zijn ogen rond.
Wij aten, wij dansten, wij zongen, wij speelden, wij keken naar een kampvuur en naar Alpaca's (google maar), wij reden rond op de tractor en rilden in onze tent. Kortom lol!
Terug in Sydney is de zomer goed begonnen met een aangename 29 graden buiten met een onweersbui in het verschiet. Hoop dat het niet te warm is voor de goedheiligman...ik ben namelijk heel lief geweest dit jaar en hoop echt dat hij niet stilletjes ons huisje voorbij rijdt...
Ben aan hoed nummer twee en drie begonnen! Hoed nummer 1 is af maar wederom nog steeds geen foto. ik doe mijn best, maar mijn dochter rent tegenwoordig en ik ben een bezorgde moeder die haar nauwlettend in de gaten houdt, dus geen tijd voor een fotoreportage, nog een goed voornemen in the making.

2008-11-14T13:45:00.002+11:00

Een paar weken geleden schreef ik over bibberende benen enzo, maar dat hoeft nu niet meer. Het kwik is de laatste week niet verder gedaald dan 21 graden en dat is fijn! Wat ook fijn is is dat Lucian zijn papa weer bij hem in de buurt heeft en dat Pixie met opa Andy kan spelen! Wat helemaal fijn zou zijn is als Luc en ik op tijd genoeg geld bij elkaar hebben geschraapt om in juli 2009 naar Nederland te komen zodat Pixie ook met opa Wim kan spelen en ik ook mijn papa (en mama) bij me in de buurt heb!
Minder fijn is het feit dat de huizenmarkt in Sydney echt zwaar kl@&e is op het moment en wij daarom onze huizenjacht voor het moment hebben moeten afblazen. Liegende makelaars, achterbakse mensen die stiekem meer huur aanbieden en nog meer van dat soort grapjes. Er zit niets anders op voor mij om een heel serieus gesprek te gaan voeren met mijn buren....daarnaast heb ik een paar goede oordopjes gekocht om het leed wat te verzachten.

Mijn hoedje begint echt op een hoedje te lijken, moet nog een paar dingen vastzetten en dan is het eerste exemplaar van de Elaine Guerain collectie klaar! Deze maandag begin ik aan een knalblauwe strooien hoed, ben benieuwd hoe dat gaat worden. Heb wat ideeen in mijn hoofd maar eerst maar eens zien of ik het uberhaupt de vorm kan geven die ik in gedachten heb. Hopelijk snel een aantal foto's als de hoedjes klaar zijn en daarna kunnen de bestellingen doorgegeven worden ;)

Luc en ik hebben een weekend vol vrijgezelligheid voor de boeg. Morgen viert hij een vrijgezellenfeestje met Jeremy en op zondag vier ik een vrijgezellenfeestje met Victoria (de verloofde van Jeremy). En dan nog maar anderhalve week voordat zij in het bootje stappen, welk bootje? het huwelijksbootje.

stokje en foto's

2008-11-04T12:28:00.003+11:00

Ik ben door mijn mede-blogger Terrence uitgenodigd om mee te doen met een doorgeef-spelletje. Ik moet hier op mijn blog 6 dingen publiceren die ik onbelangrijk over mezelf vind. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, ik zit al een paar dagen te broeden...wat raar is want er zijn vast heel veel onbelangrijke dingen..
Ok hier gaan we dan.
1. Wij hebben in ons huis blauw/grijze vloerbedekking.
2. Als ik loop probeer ik altijd mijn stappen te tellen, vooral op trappen.
3. Op de piano kan ik nauwelijks een octaaf aanslaan omdat de spanwijdte van mijn hand miniscuul is.
4. Het voor mij rechterneusgat zit een millimeter hoger dan mijn linkerneusgat. En ja ze zijn allebei groot, maar dat is mijn trademark en dus heeeeel belangrijk.
5. ik haat het als ik de hik heb.
6. Ik zou willen dat het oordelen van andere mensen onbelangrijk zou zijn in mijn leven, maar kan er niet aan ontsnappen dat ik me toch beinvloedt voel...

En dan nu foto's van Pixie!!!

celsiusjes

2008-10-24T14:49:00.002+11:00

Koudddddddd was het opeens, bibberende benen en klapperende kaken. De verwende Sydneysiders werden verrast met een koudefront! Van een aangename temperatuur rond de 25 graden daalde het kwik opeens naar 15 graden! En dat pikt men niet in Oz! Vandaag is het gelukkig wat beter, ik zie blauwe lucht en mensen in t-shirts. Morgen is het weer 25 graden en zondag 30, we mogen eigenlijk niet klagen! Maar we doen dat toch!!!!!
De vooruitzichten of zoals Erwin Krol het graag zegt de 'fruitzichten' voor Melbourne zien er ook goed uit en dat is fijn want daar vliegen wij morgenvroeg naartoe. Wij zijn uitgenodigd voor een bruiloft en hoppen dus snel even op en neer voor deze feestelijke gelegenheid. Jammer genoeg vliegen wij zondagmiddag alweer terug omdat Luc een hele belangrijke repetitie heeft 's avonds voor een tour die dinsdag begint, een heeeeeel kort tripje dus. Maar beter dan niets!

Ik ben begonnen met mijn hoedencursus en heb de basis gemaakt voor een klein hoofddekseltje, ben nu al heel trots op mezelf!

Voor iedereen die bang is dat Pixie te erg aan het verengelsen is, wees gerust. Het officiele derde woord dat over haar lippen kwam afgelopen woensdag was het woord 'KAAS'....hollandser kan niet!

met vallen en opstaan

2008-10-11T16:07:00.002+11:00

Het is gebeurt, ze probeerde naar papa toe te rennen maar haar kleine dikke beentjes bleven achter...toen struikelde ze en als in slow-motion viel zij voorover, eerst op haar knieen, toen op haar buik en als laatste schaafde ze haar bovenlip en neus over het asfalt. En toen moest ze heel hard huilen, dikke tranen biggelden over haar rode wangen en bloed sijpelde uit haar neusje. Heel zielig....na een paar dikke knuffels en een glaasje water was ze weer blij. De eerste valpartij van waarschijnlijk honderden valpartijen, grote en kleine, pijnlijke en grappige en alles wat wij kunnen doen is toekijken, waarschuwen, vangen en troosten.

Er zit nog steeds geen schot in de huizenjacht, afgelopen nacht was weer een nacht met maar 6 uurtjes slaap en het komt me echt mijn strot uit. Heb een uur op deuren lopen kloppen, mensen op vriendelijke maar dringende toon gewaarschuwd dat ze te luidruchtig zijn en gefrustreerd rondge-ijsbeert. De enige oplossing is om Balmain te verlaten, maar dat betekent verder bij mijn vrienden vandaan, verder bij mijn werk vandaan, verder bij alles vandaan. Maar dan kunnen we in ieder geval rustig wonen en ik denk dat dat het belangrijkste is op dit moment.

Het is tijd om een langgekoesterde droom waar te maken, al jaren heb ik dit idee in mijn gedachten dat ik graag hoeden zou willen maken. Ik heb geen flauw benul hoe ik dat moet aanpakken en dus ga ik vanaf 20 oktober een cursus volgen. Eindelijk ga ik leren hoe ik een hoed moet maken, hoera! of in dit geval Hoeda!

xjes!

frustraties

2008-09-26T11:25:00.002+10:00

Wij wonen momenteel in een klein appartementje op de begane grond, wij hebben drie verdiepingen boven ons en dat is te merken. Vooral omdat onze bovenburen een houten vloer hebben en wij er vrijwel zeker van zijn dat ze die niet hebben geinsuleerd (?). Dat zorgt al maanden voor frustraties! Ik kan niet op tijd naar bed omdat er boven mij een koe rondstampt tot 12 uur 's avonds en ik kan meestal niet slapen tot Pixie wakker wordt omdat om kwart over zes een van de bovenburen alweer opstaat om onder luid gestommel naar zijn werk te vertrekken. Wij hebben hen hierop gewezen, het interesseert hen niets, wij hebben de huurvereninging verwittigd, zij hebben tot nu toe nog niet gereageerd, wij hebben de politie gebeld op bijzonder luidruchtige dagen, zij zijn nooit langsgekomen.....frustrerend!
Daarom waren wij heel blij toen wij op het internet een klein huisje zagen in onze prijscategorie. Nog steeds in Balmain, maar echt een huisje met een tuintje! Wij zijn meteen naar de makelaar gegaan om erop in te schrijven. De receptioniste gunde ons geen blik waardig en had smoes na smoes klaar om ons weg te krijgen. Uiteindelijk kwam er een 'echte' medewerker naar ons toe die onze inschrijving in ontvangst nam en ons vertelde dat we de volgende dag om drie uur het huisje konden bekijken. De receptioniste had ons drie minuten daarvoor verteld dat we het niet konden bekijken! Dus stond ik gisteren om drie uur in een zonnige straat in Balmain met ongeveer 50 andere mensen allemaal geinteresseerd in een nieuwe woning. Op de website stond dat je een borg moest betalen als je echt geinteresseerd was en dus hadden Luc en ik dat bij elkaar geschraapt. Ik ging weer naar de makelaar om oog in oog te staan met dezelfde receptie-trut, en dit keer zei zij dat ze geen borg aannemen, waarna zij omdraaide en wegliep terwijl ik nog aan het praten was! Haar collega receptie-trut lachte en nam de telefoon op......soms wil ik zo graag iemand de waarheid vertellen, maar het is beter van niet....
Nu wachten wij af of wij dit huisje krijgen, duimt u mee?

Frustraties ook in een klein kinderhoofdje, waarom beweegt iedereen zich voort op twee benen en sleep ik me over de grond op twee knieen en twee handjes? Laat ik eens gaan staan en oefenen, heeeee wacht eens even dit hele loopgebeuren is helemaal niet zo moeilijk als het lijkt! dat kan ik best! Zo heeft Pixie besloten en zo zal het zijn, zij kruipt nog een beetje uit gemak maar daarnaast stapt zij als een echt menspersoon! Zij is blij, en wij zijn blij!

Pixie september 2008

2008-09-16T10:05:00.001+10:00

grote stappen

2008-09-11T12:52:00.002+10:00

Ik ben niet zo technisch en heb geprobeerd om een 'live traffic feed' aan mijn blog toe te voegen maar het wil niet lukken...Dus iedereen is nog even anoniem!
Maar nu naar het grote nieuws, tatatatatatatatadataaaaaaaaaaaaa!!!!!! Het Pixie poppetje kan sinds afgelopen week zelf staan en en en!!!!! ze heeft 'per ongeluk' haar eerste stapje genomen!!!!!!!!!! Ongelofelijk hoe zelfstandig ze opeens zijn, zelf eten, zelf staan, zelf spelen, wij zijn bijna overbodig. Wij zijn superdesuper trots zoals altijd! Ook heeft ze leren knipogen en geeft ze ons kusjes!!!! Wat een geweldige fase is dit! We hebben zoveel lol! Ze zingt en danst en speelt gekke spelletjes, het is zo leuk! Iedereen grijp een man of vrouw en maak een kind, ze zijn geweldig!!!

Langzaam stijgt de temperatuur in Sydney, alle beestjes kruipen tevoorschijn en binnenkort komen de 'paarse' bomen weer in bloei. Volgende week krijg ik Hollands bezoek in de vorm van Fleur Herrewijn die bij mij op school heeft gezeten en lekker een beetje aan het rondtrekken is door Australie. Dus kan ik lekker weer een dagje Hollands beppen. Grappig ook hoe ik opeens een heel repetoire aan Nederlandstalige hits tevoorschijn tover voor Pixie. Liedjes die ik normaal gesproken liever zou vergeten komen nu boven drijven omdat ik zoveel mogelijk Nederlands in dat kleine bolletje wil pompen. Andre Hazes, Willie Alberti en ja ik zal het toegeven zelfs Fransje Bauer wordt er soms bij betrokken......ik schaam mij diep, maar niet diep genoeg.
Met z'n allen!!!!! OOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOH Sjonnie!!!! zing een liedje voor mij alleeeeen!!! OOOOOOOOOOOOOOOOOOOh Sjonnie!!!!! Want voor mij ben je nummer eeeeeeeeeen!!! Zing een lied, met een lach en een traaaahaaaaaaaaaaan!!!!! Over de Kleine JOrdaaaahaaaaaaaan!!!! OOOOOOH OOOOOOOOOH OOOOOOOOOOOOOOOOOOH Sjonnie!!!....etc.

Oeeeeh wacht, zing eens ietsje harder, volgens mij kan ik jullie horen...

bananen

2008-08-28T22:13:00.002+10:00

hee hallo daar persoon aan de andere kant van de computer! Binnenkort ben jij niet meer zo anoniem want ik ga een gadget toevoegen aan deze site zodat ik kan zien wie er mijn blog bezoekt en waar je vandaan komt, Big brother is watching you! Niet omdat ik achterdochtig ben maar omdat ik van nature ontzettend nieuwsgierig ben en alles in de gaten wil houden. Tot die tijd ben je nog anoniem en wordt je identiteit alleen onthuld als je een 'comment' achterlaat met je naam daaronder. Hint hint, ik schrijf dit omdat ik het leuk vind als mensen een berichtje achterlaten, dan heb ik niet zo het gevoel dat iedereen mij vergeten is ookal zit ik grofweg 20.000 kilometer bij je vandaan.

Verder wil ik in deze blog graag even een mijlpaal vermelden, het feit dat ik 'oeps' opeens al twee jaar in Australie woon. Dat was dus niet de bedoeling! Een jaar was de afspraak maar daar heb ik me niet aan gehouden en nu zit ik met de gebakken peren of in dit geval de gebakken bananen want daar verbouwen ze er hier meer van.
Ik ben Hollands, ik hou van kaas en balkenbrij en dat zou genoeg reden moeten zijn om mijn boeltje te pakken en op het dichtstbijzijnde vliegtuig te stappen, maar natuurlijk ligt het niet zo simpel. Mijn wederhelft houdt niet zo van balkenbrij en al helemaal niet van regen, kou en Hollandse negativiteit. En dat kan ik hem niet kwalijk nemen, soms vergeet ik hoe zat ik Amsterdam was toen ik wegging. Het gezeik bij de tramhalte als de tram drie minuten te laat was, de bitcherigheid bij de toiletten als je gaat stappen, de stank van wiet op straat om negen uur 's ochtends en het gestress bij alle andere dagelijkse bezigheden. Maar hier is het soms te saai, Balmain is een oase van vriendelijkheid, oprecht of goed gespeeld. Altijd mooi weer op het toevallige driewekelijkse buitje na en knalblauw water op 150 meter afstand van je huis. Maar zoals ik al zei ben ik Hollands, ik moet iets hebben om over te zeiken, er moet iets fout zijn anders hebben we niets te melden! Daarom deze blog over de imperfecties van beide landen, zodat ik me beter voel en thuis. En misschien typ ik over twee jaar wel een blog vanuit een heel ander land wat me dan weer mijn strot uitkomt...iets wat precies tussen Oz en Holland in ligt....wie weet?

2008-08-03T11:08:00.003+10:00

Niets bijzonders gewoon weer een paar nieuwe foto's van onze trots! Enjoy!

Pixie is 1!!!!!!!!!!

2008-07-13T15:29:00.003+10:00

Hieperdepiep hoera want Pixie die was jarig en de vlaggen hangen uit. ij ij ij en we zijn ze blij want Pixie die was jarig en dat vierden wij! ij ij!!!!!
Het was een fantastische verjaardag, ze vond alle kado's prachtig en vooral het zingen vond ze geweldig! Ze snapte het natuurlijk niet helemaal maar ze heeft ontzettend veel lol gehad in het park met Armand en alle andere gasten. Een onvergetelijke eerste verjaardag (hopen wij, ik zal het navragen als ze vier is en antwoord kan geven :)

nog een paar kiekjes

2008-07-02T17:26:00.003+10:00

beloofd is beloofd

2008-06-29T13:36:00.002+10:00

Bij deze de meest recente foto's van Zeventand!

Zeventand McGuiness

2008-06-23T17:03:00.003+10:00

Tand nummer zeven is gisteren gearriveerd! Wij vroegen ons af waarom Pixie zo sjagrijnig was! Helemaal vergeten dat baby's van tijd tot tijd tandjes krijgen. Onze onoplettendheid kwam doordat Pixie ons bezighield met haar nieuw verkregen talent, namelijk tijgeren/kruipen! Het werd tijd want alle baby's om haar heen gingen er de hele tijd met haar speelgoed vandoor en zij bleef maar gefrustreerd buikflappen. Ook worden er voorzichtige stapjes gezet terwijl ze zich vasthoudt aan de bank. Trots trotser trotst zeg maar!
Nog maar twee en een halve week en dan wordt mevrouwtje 1!
In het bedrijfsleven is Elaine nog steeds in onderhandeling met haar baas, ik heb een proeftermijn aanvaard met een hoger salaris maar zal de komende twee maanden blijven zoeken naar een beterbetaalde functie want zo word ik natuurlijk nooit miljonair!
En zo modderen wij voort, buikflappend, geldgraaiend en rondrennend als een kip zonder kop.

binnenkort nieuwe foto's.

nieuw haar

2008-05-28T21:27:00.002+10:00

Ik heb nieuw haar, al drie weken heb ik nieuw haar. Bij deze een paar foto's van onder andere het nieuwe haar en natuurlijk een paar kiekjes van Megapixel! Ons monstertje met een kom eten en op de schommel!

blauwe lucht

2008-05-14T10:48:00.002+10:00

Ik was vergeten hoe ontzettend blauw de lucht hier is, je denkt dat de lucht overal ter wereld net zo blauw is maar dat is niet waar! Blauwer dan Pixie's ogen!
Afgelopen zondag hebben we met vele vrienden het huwelijk van Evan en Zoe gevierd, zij zijn namelijk stiekem vorig jaar getrouwd en hebben dat bijna een heel jaar geheim gehouden! Nu was er een receptie voor alle vrienden en kennissen om hen te feliciteren. Ook was er een heuse ring-ceremonie met voorafgaand een poppenkast-voorstelling waarin de feestelijke gebeurtenis van vorig jaar werd nagespeeld. Ik dacht dat mijn huwelijksceremonie grappig was, maar dit was toch ook wel erg geestig!
Buiten dat is het hier rustig, Luc en ik zijn allebei weer aan het werk en Pixie weigert nog steeds te kruipen, maar wil wel heel graag de hele dag staan.
Wij bereiden ons langzaam voor op Armand's eerste verjaardag waarbij Alexia en ik iets creatiefs gaan opvoeren alleen weten we nog niet wat. Een poppenkast misschien? beter goed gejat dan slecht bedacht!
Ik zal wederom mijn best doen om weer wat foto's van ons wereldwonder op deze site te zetten.
groetjes enzo.

lang

2008-04-28T15:20:00.002+10:00

gatver wat duurt zo'n reis toch lang! Maar we hebben het weer overleefd en zijn weer lekker thuis in ons eigen huisje. Gelukkig was er dit keer wel een bedje voor Pixie dus ze heeft redelijk goed geslapen. We moesten op Kuala Lumpur 7 uur wachten en hebben daar voor een paar uur een hotelkamer gehuurd zodat we konden douchen en slapen, dat was wel erg fijn.
Pixie was een superster in Maleisie! Iedereen wilde met haar op de foto en begonnen al van verre te roepen 'baby, baby! cute baby!' . Ze zijn daar zulke blauwe ogen niet gewend en Pixie die vind al die aandacht prachtig en zet haar grootste glimlach op!
En nu is het weer terug naar de realiteit! Weer zelf koken en schoonmaken en werken, maar dat hoort erbij, het is niet altijd feest.
Tijdens ons verblijf in het buitenland heeft onze vriendenkring ook niet stilgezeten, zo kwamen wij erachter dat twee vrienden stiekem vorig jaar zijn getrouwd, andere vrienden een datum hebben geprikt voor hun huwelijk en maar liefst drie!!! andere stellen zich hebben verloofd in de afgelopen weken!!! Trouwen is hip! we hebben een trend gezet! Nu is het wachten op de babyboom zodat Pixie straks een leger aan vriendjes en vriendinnetjes heeft!
Het is zojuist begonnen met regenen hier in het 'zonnige' Australie....de zomer is duidelijk voorbij...hopelijk is de zon naar Nederland toe zodat jullie er daar allemaal lekker van kunnen genieten en lekker een terrasje kunnen pakken!

moeilijk

2008-04-23T04:27:00.002+10:00

Het nadert, veelste snel. Een schaduw die je inhaalt, langzaam zwelt de pijn aan. Afscheid nemen is k#t. Ik hou er niet van en doe er liever niet aan. Waarom ga je dan aan de andere kant van de wereld wonen? vraagt men zich af. Omdat ik ook geen afscheid wil nemen van mijn kansen en bovenal geen afscheid wil nemen van mijn man. En dus moet ik er weer door heen, het is al in werking gezet. Gisteren afscheid genomen van vrienden die we pas volgend jaar weer terugzien op een strand vlakbij Melbourne op hun trouwdag en vandaag afscheid genomen van mijn vriendin, ze liep de hoek om en uit mijn nabije omgeving voor minstens een jaar.
Ik weet dat er internet is en dat een skype-verbinding zo is gelegd, maar er is niets leuker dan spontaan een bekende op straat tegen te komen en een gesprek aan te gaan. Actief deel uit maken van iemands leven, niet alleen schriftelijk en electronisch.
Nu moet er ingepakt worden, alles weer in koffers proppen en het overige opsturen. Bijna 6 weken en nog voelt het als drie dagen.
Sorry als ik niet iedereen vaak genoeg heb gezien, sorry als het afspreken erbij inschoot, sorry dat ik aan de andere kant van deze aardbol woon, sorry als het anderen ook pijn doet.
Volgende blog vanuit Sydney.

klaar

2008-03-13T14:54:00.003+11:00

Na alle paspoortdrama's is nu alles rond en zijn wij er klaar voor!
tot snel!

Voor de gezelligheid nog een paar foto's van Pixie, gemaakt door een amateur-fotograaf in ons plaatselijke koffiehuisje en eentje gemaakt door moi.

2008-03-05T10:44:00.002+11:00

Het aftellen is begonnen, nog 12 nachtjes voor ons vertrek en nog 13 nachtjes tot het weerzien met ouders, broer, zus, nichtjes, neefjes, ooms, tantes, oudooms, oudtantes, vriendinnen, vrienden, kennissen, collega's, personen, mensen, honden en kanariepietjes! We hebben er zin aan!
Het is tijd voor jonge kaas, tijgernootjes, brinta, cruesli, filet americain, smeerkaas, boterhamworst, gehaktballen, spa rood, fristi, chocomel, worstenbroodjes en nog veel meer andere smakelijke dingen. Het is tijd voor rondhangen met familie, spelen met alle kotertjes, afspreken met vrienden, musicals bezoeken, borrelen met oud-collega's, oud-huisgenoten en everyone else die mee wil.
Het is tijd om heel veel wasjes te draaien, truien tevoorschijn te halen. Paspoorten aan te vragen (voor de baby's onder ons). lijstjes maken met dingen die mee moeten, en dit keer niet alleen voor mij maar ook voor het tweetandige monster waarvoor we steeds meer zooi mee moeten slepen. Daarnaast psychisch voorbereiden op 24 uur lang stilzitten op een oncomfortabele stoel en smerig eten verorberen dat smaakt naar karton.......aaaaaaaaaaaaah heerlijk.
Ook moet er nog gewerkt worden, bij de reisartikelenwinkel en voor diverse vertaalopdrachten.
Er moet nog van de zon genoten worden, er moet nog afgesproken worden in het park voor moeders's groep en er moeten diverse verjaardagen gevierd worden waaronder die van mij! Druk, maar het maakt me niets uit, want ik ga naar huis!!!!!!!!!!!!!!!

2008-02-17T15:51:00.001+11:00

2008-02-15T21:47:00.002+11:00

Daar ben ik weer met een nieuw blogje over vanalles en nog wat. La Nina heeft Australie in zijn greep en brengt koel weer voor de tijd van het jaar.
Manlief zit momenteel in Adelaide voor een reeks optredens vandaar dat er een plaatsje vrij was achter de computer voor mij om te bloggen. De scholen zijn weer begonnen en dus is Luc weer druk. Ik heb afgelopen maandag voor het eerst weer een keertje gewerkt bij A2B de winkel waar ik eerst ook werkte. Het is overgenomen door nieuwe eigenaren en het is een grote puinzooi. Het is dus even afwachten of ik het er wel naar mijn zin krijg. Alle oude collega's hebben hun baan opgezegd omdat ze het niet eens konden worden met de nieuwe eigenaren maar tot dusver heb ik geen problemen met ze gehad behalve dan dat ze een ontzettende bende hebben gemaakt van de winkels...
En nog maar vier en een halve week en dan stappen wij op het vliegtuig! Hopelijk gedraagt Pixie zich zoals vandaag. Een voorbeeld baby, alsof ze wist dat papa er niet was!
Vorige week hebben we onze eerste huwelijksdag gevierd! We zijn met z'n tweetjes gaan eten in Glebe en natuurlijk zaten er prompt Hollanders naast ons in het restaurant......ze zijn ook overal!
Ik zal proberen nog wat foto's te uploaden bij deze blog maar onze computer kan het soms allemaal niet meer aan dus ik hoop dat het lukt.
Tabee.

stukje Congo, the tin family en een etende baby!

2008-02-02T13:56:00.000+11:00

2008-02-02T13:48:00.000+11:00

Tweetand Mcguiness

2008-01-25T10:00:00.000+11:00

Mevrouw McGuiness heeft twee tanden dames en heren! Het monster is los want opeens lust ze ook 'echt' eten en is niet meer te houden.
Haar nieuwste trucje is het feit dat ze tegenwoordig kan rollen en ze rolt dan ook de hele kamer door. Overal ligt speelgoed wat ze op haar avonturen met zich meesleept en alle breekbare of gevaarlijke dingen zijn tegenwoordig verstopt of zijn verplaatst, ver weg van grijpgrage babyhandjes.
Een ding is zeker, dit is geen kleine baby meer maar een klein mens. Met een eigen willetje en een karakter. Ze weegt inmiddels bijna 8 kilo en is 65 cm lang.
's Nachts doorslapen is blijkbaar ook voor baby's want dat heeft ze al een tijdje niet meer echt gedaan helaas, maar hopelijk vind ze snel weer een routine.
Ook heeft Elaine haar eerste borstontsteking gehad en ben een paar dagen heel beroerd geweest, met ruim 39 graden koorts. Nu inmiddels aan de antibiotica en voel me nu een stuk beter. Hopelijk krijg ik dat noooooooit meer.

Vandaag is een beetje een trieste dag want we moeten naar de begrafenis van Lloyd de drummer van de Unity Hall Jazz Band. De band die we zo vaak hebben horen spelen en waar Luc zo vaak mee gespeeld heeft is hun trouwe drummer verloren aan kanker. De band bestaat al 35 jaar en Lloyd was er vanaf het begin bij. Maar hij hield niet van treurige mensen dus vandaag mag er geen zwart gedragen worden en iedereen moet optimistisch blijven.
we zullen hem missen.

2008-01-12T13:46:00.000+11:00

deze foto's hoorden eigenlijk bij de blog hieronder maar de computer was het daar niet mee eens. Lucian met Pixie en Armand in het park en Pixie als haarzelf!

Nieuwe ronde, nieuwe kansen!

2008-01-11T22:55:00.000+11:00

Lieve blogleesmenspersonen! Ik wens jullie allemaal een geweldig 2008 toe, weet dat we inmiddels alweer 11 dagen van het nieuwe jaar erop hebben zitten, maar we hebben er nog 355 te gaan! En we hebben geluk dit jaar met een dag extra!
Vandaag is een bijzondere dag want ons Pixie-poppetje is vandaag precies een half jaar! Een halve verjaardag! Dat hebben we als excuus gebruikt om naar het strand te gaan vandaag samen met Kiz, Andy en oom Armand. De zomer is hier echt begonnen met 30 graden als dagelijks gemiddelde, en zo puffen wij voort.
Mijn goede voornemen voor dit jaar is het lidmaatschap van de sportschool op herhaaldelijke basis te gebruiken. Vooral omdat iemand mij vroeg of ik zwanger was......dank je wel, maar neeeeee dat ben ik dus niet! Dacht zelf dat het wel meeviel maar blijkbaar ben ik voor anderen toch behoorlijk mollig, hoera.
Verder niet veel spannende dingen behalve een huntsman op mijn handdoek toen ik onder de douche vandaan kwam en gemuteerde kakkerlakken overal die blijkbaar immuun zijn voor gif en het grijzend naar binnen werken als zoete broodjes...
Death to all cockroaches!

2007-12-27T14:18:00.001+11:00

ok nog een paar foto's!

thuis

2007-12-27T12:11:00.000+11:00

Onderweg bloggen zat er helaas niet in, mijn excuses daarvoor. We zijn weer thuis van ons avontuur! Maandagmiddag zijn we thuisgekomen en moesten 's avonds meteen naar een kerstdiner met de familie. Op eerste kerstdag hadden we afgesproken met onze vrienden Kristin en Dave maar we kregen 's ochtends een smsje dat Kristin's bevalling was begonnen en diezelfde dag is hun zoon Oliver geboren! We gaan vandaag naar hem kijken.
Gisteren hebben we gepicknickt met de Packham's, chaotisch maar wel gezellig.
Zo dat was de kerst en dan nu over naar het volgende onderwerp, onze vakantie! We zijn op maandag 10 december hier vertrokken naar Canberra en hebben gelogeerd bij Pam en Mike, de ouders van onze vrienden Zoe, Ben en James Hauptmann. We zijn daar twee dagen gebleven en hebben ook Lucian's opa en oma bezocht en we zijn naar het Science-museum geweest, dat was heel leuk en interessant en ik heb daar heel dapper een vrije val gemaakt. Dat vond ik heel dapper van mezelf omdat ik hoogtevrees heb en ik voor mijn gevoel heel hoog aan een of andere stang moest hangen...
Daarna zijn we door de bergen in de richting van Melbourne gereden. Onderweg zijn we gestopt bij het plaatsje Kiandra, wat helemaal geen plaatsje meer is en waar alleen maar miljoenen vliegen en horzels leven die waarschijnlijk al maanden geen mensenvlees hadden geroken en we werden daarom ook warm onthaald, en zijn snel weer weggegaan.
We haalden het niet om in 1 dag naar Melbourne te rijden en hebben in het plaatsje Talangatta overnacht in de plaatselijke pub omdat we nog niet toe waren aan kamperen. De volgende dag lukte het ons wel om naar Melbourne te rijden. Melbourne is een fantastische stad, heel Europees en veel gezelliger dan Sydney. Hele andere mentaliteit en architectuur. We zijn daar vier dagen gebleven bij Sharon een vriendin die we nog kennen vanuit Amsterdam. Vanuit Melbourne zijn we naar Wilson's Promotery gereden, het meest zuidelijke puntje van Australie (met Tasmanie uitgezonderd). Heel mooi nationaal park en we hebben daar voor het eerst gekampeerd. We hebben daar hele mooie vogels gezien en een wombat! Het was er wel een beetje frisjes en winderig. Toen zijn we langs de kust weer naar New South Wales gereden en hebben gekampeerd bij Saltwater Creek. Dat is een mooi kreekje dat uitmondt in de zee. De plaatselijke possum met 1 oog zag mij blijkbaar wel zitten want ik werd 's nachts wakker omdat hij boven op mij zat!!!!
Daarna hebben we gekampeerd bij Mimosa Rocks, ook aan de zee. Daar was ook een avontuur aan de gang want de plaatselijke politie zat daar een paar duikers achterna die illegaal schelpdieren aan het vangen waren.
We zouden daarna twee vrienden ontmoeten in Congo en blijven logeren bij de vader van een vriendin, maar hij moest opeens ergens anders naartoe. En dus zijn we weer naar Canberra gegaan en hebben we weer bij Pam en Mike gelogeerd. En toen terug naar Sydney.
Het weer onderweg was behoorlijk wisselvallig, we hebben maar 1 keer in de zee kunnen zwemmen en in Melbourne was het op een gegeven moment maar 15 graden, brrrrrrrr.
Nu zijn we ons aan het voorbereiden op de aankomst van mijn oom en tante en aan het bedenken wat we met oud&nieuw zullen gaan doen.
Hierboven een paar foto's van de vakantie en ook nog eentje van onze Sinterklaasviering!

vakantie

2007-12-09T11:05:00.000+11:00

Even een snel blogje vanuit Benedenonder. Morgen gaan wij op vakantie met ons miniscule campertje. Eerst naar Canberra en daarna naar Melbourne. We hebben er ontzettend veel zin in en vinden het heel spannend.
Sinterklaas was dit jaar helemaal naar Sydney gekomen om kadootjes te brengen aan ons en aan kleine Pixie. Ze vond het razend interessant al die pakjes.
Hopelijk krijg ik vandaag nog de kans om foto's van onze sinterklaasviering te uploaden.
Ik zal proberen onderweg een keer te bloggen en anders tot over twee weken!

2007-11-22T00:52:00.000+11:00

Sinterklaas is aangekomen! en ik kan heel eventjes staan!

2007-11-22T00:17:00.000+11:00

regen

2007-11-08T11:24:00.001+11:00

Het regent het regent de pannetjes worden nat! Al bijna een week regent het in Sydney. Niet de hele dag maar af en toe een flinke bui. En voor het eerst in mijn leven vind ik het niet erg! Ten eerste doet het mij aan nederland denken, ten tweede is het lekker koel voor de verandering en ten derde zorgt het voor aanvulling van ons drinkwater. Iedereen is erg blij met de neerslag, want als het nu niet valt dan valt er helemaal niets meer voor de komende maanden. Het enige nare is dat spinnen regen niet zo leuk vinden en komen schuilen in ons huis. Langpootspinnen vind ik niet zo erg, die negeer ik, maar vorige week stond ik opeens oog in 8 ogen met een Huntsman die mij zat aan te staren vanaf een hoek van de kamer. Gelukkig was Luc thuis om mij te redden want ik kreeg een paniekaanval en liep rond te springen als een caffeine-verslaafde gazelle...Nu zit hij in onze stofzuiger...
Nog vier en een halve week voordat wij aan ons camper-avontuur beginnen en we hebben er zin in! Het leek de hele tijd heel ver weg maar nu is het opeens al bijna! We rijden eerst naar Canberra en dan door de bergen naar Melbourne en daar blijven we een dag of 2-3. Daarna rijden we langs de kust terug naar boven en stoppen we bij toeristische plekjes en in Congo waar we vorig jaar zijn geweest. Ook brengen we een bezoekje aan Troy en Karen in Jervis Bay. Dat is een beetje ons plan, we zullen zien hoe het gaat lopen.
De husband is eindelijk in wat rustiger vaarwater terecht gekomen en heeft nu zelfs tijd om te slapen, wat een luxe. En samen genieten wij van onze kleine spruit die deze zondag alweer vier maanden oud is en bijna 7 kilo weegt. Mijn slappe flubberige wapperarmen veranderen langzaam in gespierde Arnold-Schwarznegger bundels....nou ja soort van.
Afgelopen dinsdag was het Melbourne Cup dag, de beroemde paardenrace van 2 minuten waar voor miljoenen dollars op vergokt wordt. Het is traditie om je helemaal op te doffen voor die dag met zwierige jurkjes en hoedjes en elkaar dan volledig onder de tafel te zuipen. Dat zat er niet in voor nieuwe mama's dus hadden we een lunch georganiseerd voor Moeder's groep zodat het toch nog een beetje een feestelijke dag was.
Hierboven een paar foto's, een foto van Armand en mij, bij mij op de bank. De andere van Pixie, de foto waar ze op haar buik ligt is gisteren genomen en dus het meest recent.

Ik ben heeeel dik

2007-10-26T11:39:00.001+10:00

en ik ben heeeeel groot

2007-10-26T11:27:00.000+10:00

motten

2007-10-11T14:54:00.000+10:00

Ik moet de hele tijd aan mijn neefje en nichtje denken omdat er een mottenplaag gaande is in Sydney, vind u dat een rare parallel? Nou ik zal het uitleggen. Miljoenen motten zijn neergestreken in en rond Sydney en als je per ongeluk een raampje open laat staan en een lampje aanlaat heb je zo een hele familie rondfladderen in je huiskamer. De hele dat door zie ik motten en dat doet mij aan een oh zo bekend liedje denken van de helaas overleden Doris. 'Er zaten twee motten in mijn ouwe jas, en die twee motten die wonen er pas...lalala...haar noem ik Charlotte en hem noem ik Bas, die dotten van motten in mijn ouwe jas!'
En zo kom ik dan bij mijn neefje en nichtje terecht....het kan ook zijn dat ik langzaam doordraai en rare patronen begin te herkennen in dagelijkse dingen en er uiteindelijk achterkom dat alles een grote samenzwering is en dat de aarde helemaal niet rond is en ik eigenlijk maar 100 km bij Nederland vandaan ben.......
Dussssssssss genoeg onzin.
Alles is hier goed en vandaag is het feest, want de kleine meid is precies 3 maanden oud! Het interesseert haar niet zoveel, zij is meer bezig met dingen onderzoeken zoals haar eigen tenen en vind het ontzettend vermakelijk als papa of mama iets eten of drinken, want dat is toch zoooo raar!
Omdat wij vinden dat ze de aller aller allermooiste baby ter wereld is maken wij zoveel mogelijk foto's van mooie kodak-momentjes. En bij deze plaats ik er weer een paar op mijn blog. En oja Elaine vind het leuk als mensen reageren op mijn blog, want dan heb ik in ieder geval het idee dat tenminste iemand het leest...
Veel kijkplezier!

sok

2007-09-25T13:56:00.000+10:00

Sorry sorry sorry dat ik niet eerder geblogd heb, maar dit zijn drukke tijden en mijn baby moet ge-entertained worden. De hele dag door is het 'Pixie the musical'....mijn talent komt toch nog goed van pas met alle dansjes, liedjes en gekke bekken. Ik haal alles uit de kast om die magische glimlach tevoorschijn te halen, alhoewel dat steeds makkelijker wordt. Kleine Pixie houd van lachen. Manlief pakt het iets anders aan en maakt haar aan het lachen met het oud-Australische 'ruik aan mijn sok' spelletje....wat ze trouwens vast niet meer leuk vind zodra ze beseft waar papa's sok normaal gesproken woont en dat daar die lucht vandaan komt...
Afgelopen zondag waren we op de bruiloft van Kirsten's zusje die trouwde met haar Amerikaanse prins op het witte paard. Armand en Pixie zijn nu bijna even lang alleen is Armand ongeveer 2 tot 3 kilo zwaarder. Nog even en ze kunnen echt met elkaar spelen, nu is het nog een beetje een huil-spelletje, als de een begint gaat de ander meedoen. Erg gezellig tijdens een ceremonie.
En dit weekend is de ultieme test, Lucian gaat voor 5 dagen op toer met een Ghanese reggae-artiest en ik moet dus helemaal in mijn eentje moederen. Hopelijk is Pixie lief voor mij en gedraagt ze zich, we zullen zien.
Blijkbaar heb ik een knallend verjaardagsfeestje van mijn kleine nichtje Charlotte gemist, die helemaal niet meer klein is, want ze is al 3!!!!! Oom Lucian en tante Elaine vinden het heel erg dat we niet mee konden feesten en hopelijk kunnen we het inhalen als we weer in nederland zijn.
In de verte hoor ik een baby haar luier volpoepen (voor degene die daarin geinteresseerd is) dus ik moet weer aan het werk...
poop away!

nieuwe foto's

2007-09-12T11:48:00.000+10:00

Hier nog een paar foto's van ons Pixie-poppetje.
Bush is weer vertrokken gelukkig en met hem alle straaljagers en speedboten en andere onzin. Sydney ziet er mooi uit vandaag in de lentezon, er staat nog een koel briesje maar de t-shirts zijn weer uit de kast gehaald.
En dan nu een hele belangrijke mededeling: Ik heb in de plaatselijke toko Hak Appelmoes gevonden! Praise the lord! Ik ben nog nooit zo blij geweest om een pot appelmoes te zien! Dus gisteravond stond er Kip, Patat en Appelmoes op het menu! Lucian vond dat niet zo speciaal maar voor mij was het een ode aan Holland aangezien ik niet van boerenkool of andijvie hou en dat dus ook nooit zal klaarmaken...

een jaar

2007-09-03T16:46:00.000+10:00

Het is inmiddels alweer 3 september maar op 24 augustus jongsleden was het een jaar geleden dat ik aankwam in Australie. Ik weet nog dat Lucian mij ophaalde van het vliegveld en dat ik zo verbaast was hoe groen alles was en dat Sydney zo heuvelachtig was. Nog steeds verbaas ik mij over dingen, vooral nu de lente weer voor de deur staat en ik weer nieuwe kleurige en geurige bloesems ontdek die ik vorig jaar niet eens gezien heb. En wat is er veel gebeurt het afgelopen jaar, ik ben getrouwd en ik heb een kind gekregen...
Ik heb verder gereist dan ooit tevoren en ik ben langer van huis weggeweest dan ooit tevoren. Soms maakt mij dat een beetje verdrietig en soms voelt het ontzettend goed omdat het zo'n spannend avontuur is.
Afgelopen zaterdag werd mijn husband 28 en gisteren was het in Australie vaderdag! Het was een recordweek de afgelopen week met temperaturen rond de 27 graden en dat was in de laatste 100 jaar niet meer voorgekomen. Ik ben daarom veel op pad geweest en heb lekker met Pixie gewandeld en in het park gezeten, in de schaduw weliswaar want je wil dat tere kinderhuidje niet meteen aan huidkanker blootstellen vooral niet als het gat in de ozonlaag zich direct boven je hoofd bevind :)
Ook hebben wij gisteren een camper geboekt waarmee wij net voor de kerst gaan rondtoeren in de richting van Melbourne. Voor Lucian staat er ook een andere toer voor de deur, eentje met een Ghanese reggae-artiest die blijkbaar veel fans heeft in Oz. Dat betekent wel dat ik een paar weekenden alleen zit, maar ja daar wordt je hard van en een doorgewinterde moeder.
Pixie is de afgelopen week ruim 300 gram aangekomen en ze is per ongeluk zelfstandig omgerold van haar buik op haar rug, tot grote schrik van haar moeder die heel eventjes de kamer uit was om de was uit de wasmachine te halen...Gelukkig kon ze nergens afrollen, maar dit atletische wurmpje wordt liggend op hogere meubels niet meer alleen gelaten.

mothers group

2007-08-27T17:19:00.000+10:00

Vandaag had ik mijn eerste ontmoeting met mijn 'mothers group' hier in Balmain. Een groep moeders met babies rond dezelfde leeftijd, alhoewel Pixie de op een na oudste baby is. Deze groepen bieden een soort ondersteuning voor de verse moeder, omdat je allemaal door dezelfde fases gaat en het gezellig is om daar samen over te praten en ideeen uit te wisselen. Toen ik zwanger was hoorde ik allerlei horror-verhalen over deze bijeenkomsten. Balmain is nogal een yuppenbuurt en voor sommige mensen hier is een baby en de bijbehorende accesoires een statussymbool. Gelukkig is mijn groep behoorlijk down to earth. Gewone vrouwen met een nuchtere inslag. Ik ben de jongste in de groep en de oudste moeder is bijna 46....behoorlijk leeftijdsverschilletje. Ik ben ook de enige in de hele groep die een geheel natuurlijke bevalling heeft gehad zonder pijnbestrijding. En van de elf dames hebben er 8!!! een keizersnee ondergaan.....Tja hier in Australie kijken ze niet zo nauw, dat is in Nederland wel anders waar het aantal ruggenprikken (voor normale bevallingen of keizersnee) nog steeds rond de 8 tot 10% ligt.
Het is leuk om verhalen uit te wisselen en erachter te komen dat iedereen dezelfde problemen heeft en onzeker is, jaja heel leerzaam allemaal.
Ik heb ook weer een paar foto's toegevoegd zodat het thuisfront mijn poppetje in de gaten kan houden. Het poppetje is inmiddels bijna 5 kilo.

vintage

2007-08-18T22:22:00.000+10:00

Voor de oplettende familie met een goed geheugen zullen deze kleertjes jullie misschien bekend voorkomen. Pixie goes vintage in mama Elaine's oude babykleertjes! Ook een foto van haar favoriete plekje, op papa's schouders zodat ze alles goed kan zien!

magie

2007-08-17T10:31:00.000+10:00

De hele zwangerschap heb ik hierover gefantaseerd en 5 weken heb ik moeten wachten. Maar gisteren was daar dan opeens de eerste magische glimlach op het snoetje van mijn baby. Zo mooi en zo leuk!
En soms lacht ze zelfs met een klein geluidje, het schattigste geluidje in de wereld!
Heb het helaas nog niet op een foto kunnen vastleggen omdat ze zo beweeglijk is.
Ik weet niet waarom ik zo ontzettend naar die glimlach uitkeek, maar ik denk dat het een soort bevestiging is dat ze gelukkig is en dat wij als ouders goed bezig zijn. De ultieme beloning vind ik.
Ik ga de komende tijd mijn best doen om een zo'n goed mogelijk foto te maken van die stralende lach en dan kan iedereen mijn blije baby bewonderen.
Wij zijn ook heel trots op het feit dat deze kleine meid al een week lang 's nachts doorslaapt dus wij zien er ook een stuk beter uit! Verder is het leven hectisch en druk vooral voor de husband, maar zoals je leest mogen wij echt niet klagen. En dus doen we dat ook niet.
Vandaag gaan wij naar het nationale park Ku Ring Gai, dat ligt ten noorden van Sydney om even van de natuur te genieten en te ontspannen.

groeien

2007-08-05T11:34:00.000+10:00

Aaaah wat groeien baby's snel!!! Als ik Pixie nadat ze geslapen heeft oppak heb ik iedere keer het idee dat er weer een paar milimeter bij is gekomen of een paar gram. De zuster van het cosultatiebureau zei zelfs dat ze een beetje aan de zware kant is, maar dat was niet erg zei ze. Ze is nu 52 cm en ze weegt ruim 3.5 kilo!
Mama Elaine leert iedere dag bij, ik leer vooral om heeeel veel geduld te hebben iets wat ik in het normale leven nog weleens mis. Maar iedere dag gaat het ook beter en wordt ik handiger in dingen doen met 1 hand omdat er een baby in de andere zit, eten met 1 hand, typen met 1 hand, autorijden met 1 hand.....
En omdat ze zo hard groeit zet ik weer een paar foto's op deze blog, kunnen jullie zelf zien of ik gelijk heb.

more pixie!

2007-07-22T12:29:00.001+10:00

pixie!

2007-07-15T21:58:00.000+10:00

Ons poppetje

2007-07-14T09:53:00.000+10:00

Op een of andere manier had ik altijd de datum 11 juli in mijn hoofd als de geboortedag van mijn dochter en misschien is dat toeval of misschien heb ik het op een of ander manier opgewekt.
Maandagavond zijn mijn ouders veilig in Sydney aangekomen en dinsdag hebben we lekker rondgehangen en koffie gedronken en bijgekletst. 's Avonds had Lucian een optreden en daar zijn we naar gaan kijken alhoewel al dat gesjouw wel zwaar was voor mij met m'n dikke enkels en extra gewicht!
Rond vier uur 's nachts werd ik de hele tijd wakker maar ik besefte niet echt waarom, totdat het tot me doordrong dat ik pijn had iedere paar minuten....weeen dus.
Ze werden al snel een beetje erger en iets voor zessen hebben we het ziekenhuis gebeld, zij zeiden dat het nog te vroeg was en dat de weeen veelste kort en onregelmatig waren voor 'echte' weeen en dat ik maar in bad moest gaan zitten. Dus dat heb ik gedaan maar langzaam werden de contracties toch echt regelmatig en pijnvol. Iets voor negenen braken mijn vliezen een beetje en hebben we weer gebeld en we konden meteen langskomen. Dus Luc en ik in de auto hupsakeetje naar het ziekenhuis, daar aangekomen werd er een beetje argwanend naar mij gekeken omdat ik er nog iets te vrolijk bij zat maar na een onderzoekje bleek dat ik al 5 cm ontsluiting had! We werden een kraamkamer binnengeleid en nog geen vijf minuten later braken mijn vliezen echt. Daarna waren de weeen niet meer om te lachen....Ik zal jullie de details besparen alhoewel ik ontzettend geluk heb gehad want vier uur na het breken van mijn vliezen zwom Pixie Jacqueline McGuiness naar ons toe in het bad en werd ik officieel een mama.
Gisteravond zijn we eindelijk thuisgekomen uit het ziekenhuis en nu zijn we lekker met z'n drietjes en dat is reuze gezellig!
Dus vanaf hier start ook een nieuwe reeks avonturen, de avonturen van ons kleine poppetje en mij als haar moeder.
Kan het nog steeds niet geloven!!!!!!!!!

tik tik tik

2007-07-04T18:25:00.000+10:00

De klok tikt langzaam door, nog geen baby in zicht. Maar het goede nieuws is dat ze wel gedraaid is en nu met hoofd richting uitgang ligt om het geheel wat makkelijker te maken.
Af en toe heb ik wat rare steken en pijntjes, maar nog niets dat op echte weeen lijkt. Dus we wachten af.
Afgelopen zondag was onze 'babyshower' en dat was echt superleuk. Er waren echt 20 mensen ofzo en ze hadden gezamenlijk allemaal kado's gekocht om ons leven met baby makkelijker te maken. Onze Franse vriendin Anouk had gekookt voor een heel weeshuis en ik denk dat zij voor de rest van de week nog moussaka eet...
In de tuin had men een kampvuur gemaakt om warm te blijven. En een van onze vrienden kwam met het briljante idee om een tijdcapsule te maken, alle gasten hebben een boodschap geschreven en die geven we dan aan onze dochter als ze 18 wordt! Nederlandse inzendingen daarvoor zijn van harte welkom!
Uiteindelijk waren alle gasten dronken behalve lucian en ik, maar onze tijd komt wel weer, over 10 jaar ofzo.
tot zover.

ongeduldig

2007-06-26T21:54:00.000+10:00

Ongeduldigheid is niet de beste karaktereigenschap tijdens een zwangerschap moet ik zeggen....wordt echt stapelgek van het wachten. Officieel is mijn baby vandaag af of klaar of volledig volgroeid hoe je het wilt noemen. Dus ik vind dat ze er daarom ook wel meteen nu uit kan komen. Maar aan de andere kant is het leuker als het gebeurt als mijn ouders hier zijn zodat ze niets hoeven te missen....
Anyhoe het maakt niet echt uit wat ik wil of denk of vind want moeder natuur heeft deze beslissing geheel in haar handen en dat is irritant! Ook is mijn baby verre van ingedaald en ligt nog steeds koppig in precies dezelfde positie als 6 weken geleden of misschien zelfs langer, ben de tel kwijt. Geen voetmassages of accupunctuurnaalden kunnen er tegenop. Morgen wordt de laatste draaimethode uit de kast gehaald een handmatige draaiing van buitenaf door een vroedvrouw onder echo-controle en zelfs dat is maar in 60% succesvol. Hopelijk hoor ik bij die 60% en hopelijk daalt mevrouw daarna snel in.
Aanstaande zondag heb ik mijn 'baby-shower' en ik dacht dat men in Nederland daar wel redelijk bekend mee was, maar ik krijg de hele tijd verbaasde reacties dus in het kort: het is een feestje meestal alleen voor vrouwen (bij mij ook voor mannen) net voor de bevalling, den zwangere moet een lijst maken van alles wat ze nog nodig heeft voor den zuigling en iedereen koopt dan dus iets van die lijst. Nuttig en gezellig. Aangezien wij muzikantenvrienden hebben moet het allemaal net weer even anders, zo ziet de uitnodiging eruit als een flyer van een rockconcert en is alleen het eerste uur manloos, daarna is het volgens mij gewoon een excuus voor iedereen om te feesten en met elkaar te hangen en te jammen. Onze Franse vriendin Anouk gaat voor ons allemaal koken net zoals ze op de bruiloft deed dus over de catering valt sowieso niet te klagen.
Verder ben ik verkouden op het moment, was vergeten hoe dat voelde want ik ben al een tijdje niet ziek geweest, en ik heb dat gevoel ook zeker niet gemist.
Snot overal...bah....hatsjoe....ga naar bedje toe...

2007-06-18T22:38:00.000+10:00

Kan bijna niet geloven dat vier weken geleden Lucian's halfbroertje werd geboren! Armand Marsyas Khish Dominic groeit als kool en begint al een heel mannetje te worden. En ondertussen waggel ik nog steeds voort, nog steeds vier weken verwijderd van de uitgerekende datum!!!! En ik moet zeggen dat het natuurlijke mechanisme van de voorbereiding in gang is gezet. Hoe bang je ook bent voor de pijn van de bevalling je lichaam zorgt er ver van te voren al voor dat je je zooooo ontzettend ongemakkelijk voelt dat het je allemaal niets meer uitmaakt. Een fijne gedachte....denk ik....
Langzaam beginnen ook al mijn hersencellen zichzelf uit te schakelen, al mijn bloed stroomt naar mijn baarmoeder en er blijft bijna niets over om mee na te denken....wat? zei er iemand wat?
Daarbij heb ik ook schoonmaakaanvallen, wie had dat ooit gedacht? Mama kan trots op me zijn, alle hangende kledingstukken zijn gesorteerd op kleur en Lucian's hoofd wordt er bijna afgebeten als hij ook maar iets laat slingeren. Ook ga ik dagelijks op spinnentocht om ervoor te zorgen dat alles met acht poten dood of verlamd is en buiten zicht.
Met baby Guerain/Mcguiness schijnt alles goed te zijn, ik word nog steeds iedere dag geschopt en geslagen en ze heeft nog steeds de uitgang niet gevonden. De afgelopen dagen is ze sowieso erg in de war en heb ik het idee dat ze denkt dat mijn slokdarm de uitgang is, heel fijn gevoel.
Verder is het weer in Sydney buitengewoon Hollands de afgelopen weken, enorme stortbuien de hele dag door en overstromingen in het binnenland, klinkt dat herkenbaar? En als het zo'n zeikweer is dan maakt het niet uit waar je bent op de wereld als je maar binnen kunt blijven op de bank naast de kachel. En dat doe ik dus.
Vorige week heb ik mijn laatste paar uurtjes gewerkt en ik ben nu dus officieel werkloos. Ik vind dat nogal een eng idee moet ik zeggen, omdat ik de afgelopen jaren soort van financieel onafhankelijk ben geweest en ik nu opeens op Lucian's zak moet leven. Niet echt een vertoning van 'girl-power'. Maar het zij zo.
Door het slechte weer en mijn gebrek aan lichamelijke energie heb ik verder niet echt veel spannende verhalen te vertellen. Lucian is op dit moment in the Opera House waar vanavond een award-gala wordt gehouden en onze goede vriendin/zangeres Kristin Berardi is genomineerd voor een van de prijzen. Helaas kon ik niet mee dus ik ben vanaf de bank voor haar aan het duimen.
Huh? bloemetjes? en toen kwamen de smurfen.....met hoedjes..........toch? jajaja whatever, we gingen naar de kermis.....hersencellen slaan op tilt, overdrive, overdrive, houston we have a problem.......bzzzzzzzzzz.....bliep....

fotootjes

2007-05-25T23:10:00.000+10:00

My buddy!!!

2007-05-22T14:09:00.000+10:00

Op de dag dat Lucian en ik erachter kwamen dat we papa en mama zouden worden kwamen we er ook achter dat Lucian rond diezelfde tijd een broertje of zusje zou krijgen. Kirsten de vriendin van zijn vader was ook zwanger en in januari arriveerde zij in Sydney. Sinds die tijd hebben wij regelmatig thee gedronken in het Queen Victoria building of zijn we gaan shoppen, ondertussen natuurlijk druk discussierend over verschillende baartechnieken, braakneigingen en baby's toekomst. Deze week zouden wij samen naar Ikea gaan en naar de babyboulevard omdat zij over drie weken is uitgerekend.
Zaterdagmorgen kwam Andy eindelijk aan vanuit London want haar grootste angst was dat hij niet op tijd zou zijn voor de bevalling. Om zijn aankomst te vieren had Kirsty een etentje georganiseerd bij haar ouders thuis voor ons, lekker gezellig. Tijdens het koken kreeg ze opeens pijn in haar onderbuik en ik zei voor de grap: hahaha dat is een wee! Ja leuk hoor Elaine met haar grote mond, want twee uur later kwam de pijn terug met tussenpauzes van 3 minuten! De bevalling was opeens begonnen en wij waren er allemaal bij! Dus ben ik gaan timen, Andy heeft haar rug gemasseerd en haar zusje Alexia heeft vliegensvlug haar tas voor het ziekenhuis ingepakt want die stond nog niet eens klaar. Lucian en ik zijn op een gegeven moment naar huis gegaan en om half zes 's ochtends kreeg ik een smsje dat ze op weg naar het ziekenhuis waren. En toen na lang zwoegen is gistermiddag om 14.30 plaatselijke tijd haar zoon geboren! Hij heeft nog geen naam want dat zouden ze samen beslissen in de komende weken.....oeps....
Maar nu ben ik mijn maatje kwijt, mijn zwangere maatje is niet meer zwanger, met wie moet ik nu naar Ikea? en ik heb nog 8 weken te gaan! Neeeeeeee wat nu? Gelukkig beginnen mijn zwangerschapslessen snel en dan kunnen zij mijn boom der wijsheid zijn. En Kirsty wens ik alle geluk in de wereld toe met haar nieuwe zoon en haar nieuwe leven als mama. Ze heeft de bevalling overleefd, nu ik nog...

queensland

2007-05-10T12:02:00.000+10:00

He he daar ben ik dan weer, eindelijk tijd voor een nieuwe blog! Vreemd idee dat ik alweer bijna vier weken terug ben in Oz, het gaat ook allemaal zo snel.
De rust is weergekeerd in Sydney na Anzac Day en het is weer illegaal om two-ups te spelen..helaas. Ik heb geen idee wat de volgende nationale feestdag is, misschien 9 juni de verjaardag van de Engelse koningin?
Onze trip naar Queensland was kort maar krachtig. We zouden in eerste instantie gaan rijden maar op het laatste moment zag ik dat toch niet zo zitten en zijn we met het vliegtuig gegaan. Na anderhalf uur vliegen waren we in Hervey Bay een paar honderd kilometer boven Brisbane vlakbij Fraser Island. Echt apart hoeveel warmer het daar is, dat scheelt echt meteen 8 graden ofzo. De luchtvochtigheid is daar ook heel hoog dus je krijgt meteen een drukkende deken over je heen als je het vliegtuig uit stapt. De bruiloft waar we heen gingen werd gehouden op Rainbow Beach, een van de laatste surfstranden van de oostkust. De bruiloft was heel mooi, we moesten allemaal om vroeg opstaan om precies om 5.45 op het strand te zijn voor een ceremonie in het ochtendgloren. Het was echt prachtig om de zon op te zien komen vanuit de zee! ben gewend dat hij in Nederland daar onder gaat. Na de ceremonie zijn Lucian en ik de zee in gedoken (lekker warm!) en daarna was er een ontbijtbuffet voor alle gasten. 's Middags zijn we op een dolfijnen cruise gegaan, ik was helemaal blij en gelukkig en toen bleken er helemaal geen dolfijnen te zijn....dat vond ik wel een beetje vaag...En 's avonds was er een diner met muziek en gezelligheid. En toen de volgende ochtend weer het vliegtuig in. Het vreemde was dat ik het terugvliegen naar Australie vanuit Nederland helemaal niet zo erg vond, maar nu dit korte vliegtripje naar Queensland vond ik vreselijk. Ik zat niet lekker en ik werd bijna claustrofobisch, gelukkig mag ik de komende 9 weken niet meer vliegen!
Met de kleine spruit gaat het nog steeds goed, zit nog steeds op de groeicurve en schopt nog steeds de hele dag. En we zijn de magische grens van 30 weken gepasseerd! Ik werk nog steeds 2 tot 3 dagen per week alhoewel ik nu toch wel merk dat het zwaar begint te worden. Ik waggel een beetje en zelfs een tochtje naar de supermarkt is al een hele missie. Voor de mensen die mijn buik groot vonden toen ik in Holland was, haal die buik voor de geest en verdubbel hem en dat is ongeveer hoe ik er nu uitzie. En ja ik zal snel een foto van die buik op deze website zetten.....

update Anzac Day

2007-04-26T16:05:00.000+10:00

Het was inderdaad vreselijk druk bij de pub en na me een weg gebaand te hebben door de menigte vond ik mijn vrienden. Ze waren druk aan het gokken. Het was echt veelste luid voor mij, maar Jeremy gaf me tien dollar om mee te spelen en omdat ik niet over wilde komen als een watje heb ik me toch maar aan een gokje gewaagd. Natuurlijk werd ik hardstikke fanatiek en uiteindelijk heb ik 70 dollar gewonnen, plus tien dollar die ik terug heb gegeven aan Jeremy. Het was echt superleuk! Er werden echt enorme bedragen vergokt om mij heen, maar ik heb netjes de hele tijd maar vijf dollar ingezet, dat houd het leuk en dan hoef je tenminste niet te huilen als je verliest...

Anzac Day

2007-04-25T13:14:00.000+10:00

Vandaag is het een officiele vrije dag in Australie. Vandaag word de slag bij Gallipolli herdacht in Turkije waarbij 500.000 gewonden vielen aan de Australische kant waarvan er ruim 200.000 omkwamen. Aan de Turkse kant vielen er ruim 83.000 doden. Een enorme veldslag die een diepe indruk heeft achtergelaten op alle Australiers en een hechte band heeft doen ontstaan tussen Turkije en Australie. Dat is het officiele gedeelte, met een herdenking vroeg in de ochtend en een parade met veteranen in de stad (zoals in nederland op 5 mei).
Omdat men al decennia vrij heeft op deze dag zijn er allerlei activiteiten ontstaan binnen dit land die niets met herdenken te maken hebben, maar des te meer met bier drinken. Zo is er een speciaal spel dat gespeeld word op Anzac Day. Het is verboden om dat spel op andere dagen te spelen in Australie, maar vandaag word het door stilzwijgend geaccepteerd, mede doordat het zo massaal gespeeld word dat er geen houden aan is. Het heet 'two-ups' en het is een soort gokspel met muntjes, volgens mij is het gewoon inzetten op kop of munt. Minimum inzet is 5 dollar en je mag tegen iedereen wedden. Ik heb het nog niet gezien, maar ik vertrek zo naar de pub om te kijken hoe het eraan toe gaat. Ik ben gewaarschuwd dat er veel geschreeuwd word en dat het allemaal ontzettend snel gaat. Gelukkig heb ik geen geld om te gokken, dus wat dat betreft ben ik veilig!
Ik hou jullie op de hoogte van deze spannende gebeurtenis...........zal wel een goeie omzet worden voor de pub.......liters bier, vele liters bier.

back in oz

2007-04-18T15:23:00.000+10:00

Wat een verademing om geen vliegreis van 38 uur te hebben! Was binnen 12 uur al in Kuala Lumpur en na een korte stop daar en een verfrissend drankje vlogen we binnen 8 uur naar Sydney! Het hakt er nog steeds wel in hoor, maar je voelt je de dag erna toch ietsje minder gebroken. Ben vannacht wel om vier uur wakker geworden, klaar om op te staan, maar daarna weer als een blok in slaap gevallen. Toen ik daarna om tien uur wakker werd had ik even het gevoel alsof er een stoomwals over me heen was gereden, maar na een stevig ontbijt en veel water voelde ik me een stuk beter. Het enige waar ik toen aan wilde denken was zwemmen, in heerlijk koel helder water. En dus zijn we naar Bronte gereden waar je bij het strand een zwembad hebt met zeewater en het was heerlijk. Het is hier nu herfst maar nog steeds 28 graden, echt ongelofelijk. Ik dacht dat het nu wel voorbij zou zijn met het mooie weer, maar het gaat gewoon door. Verder staat er nu een verhuizing op het programma, lang uitrusten zit er niet in deze week. Dit weekend moeten we over naar ons nieuwe appartement, maar gelukkig hebben we door onze noodzakelijke minimalistische inrichting niet zoveel zooi....alhoewel....het is toch weer een mooie verzameling. Het is een raar gevoel om weer hier te zijn. Ik ben maar vier weken weg geweest en het is grappig om te zien hoe alles overal gewoon doorgaat. Niet dat de wereld om mij draait, maar dag in dag uit waar ook ter wereld komt de zon op en gaat hij onder en in die tussentijd gaan mensen naar hun werk, voeden kinderen op, eten, leren, drinken een biertje en ademen. En mensen vliegen binnen een dag van de ene kant van de wereld vanuit een plat klein landje naar de andere kant, een groot droog warm heuvelig continent. Toch mis ik Holland wel, vooral als je opeens weer hier bent, hoe mooi het ook is, hoe helder het water ook is en hoe aangenaam de temperatuur, er gaat niets boven de geur van Hollandse koeienstront in de morgen en het besef dat je overal naar toe kunt fietsen als je dat wil. Vanavond is het weer eens tijd voor Triviant, hopelijk wint ons team wat. En morgen ga ik weer an die arbeit. Volgende week gaan Luc en ik een roadtrip maken en dan komt er vast weer een spannende blog uit mijn hersenpan gestroomd. Voor nu alleen deze huishoudelijke mededelingen. En oja kleine boeboe vind vliegen blijkbaar leuk en is vandaag precies 27 weken en 1 dag oud.

hollandia

2007-04-03T01:58:00.000+10:00

Wat gaat de tijd toch snel, ben alweer bijna twee weken in Nederland! En wat fijn dat ik zulk mooi weer mee heb genomen! Toen ik aankwam was het wel echt smerig koud en door de jetlag leek alles nog grijzer. Maar inmiddels ben ik alweer aardig gewend en dit lentezonnetje maakt een hoop goed. Ik heb de eerste week vooral in Veenendaal doorgebracht en ik heb eindelijk mijn neefje Basquiat ontmoet die inmiddels alweer groot is...en lief en schattig en leuk. Heb ook een bezoek gebracht aan Utrecht, een familiebezoek in Den Bosch en ik ben voor een paar dagen naar Amsterdam geweest. Aangezien ik veel vrienden in Amsterdam heb zitten waren mijn dagen snel volgepland en ben ik van hot naar her gehupst met dikke buik. Dat viel toch wel een beetje tegen, begin langzaam wel heel zwaar te worden en na een paar uur lopen en hangen heb je toch het gevoel dat je een zware basketbal meesleurd. Wel hardstikke gezellig in Mokum en ik ben blij dat ik het magische moment van de eerste lentedagen mee heb mogen maken. Hoe iedereen meteen zonder jas op de fiets zit en hoe alles terrasjes afgestoft worden en spontaan meteen vol zitten...aaaah ja dat is Amsterdam. Jammer dat het nog te koud is voor een avondje Vondelpark.
Kortom ik vermaak me wel, maar ik had ook niet anders verwacht. Heel af en toe mis ik het strand een beetje en de warmte van Sydney en natuurlijk mijn man, maar verder is het geweldig om weer even terug te zijn en heel veel kaas te eten...en tijgernootjes en chocolade vla met slagroom en boterhamworst en worstenbroodjes en pizza. Misschien is die dikke buik wel helemaal geen baby...jawel daar is geen twijfel over mogelijk, heb vorige week een pretecho laten maken en het zag er allemaal wonderschoon uit. Groei ligt iets voor op schema en er was niets abnormaals te zien. Voor de mensen die willen weten of het een jongen of een meisje word die kunnen mij emailen :)

ik kom eraan

2007-03-19T09:19:00.000+11:00

Alles is ingepakt, gelukkig was het niet zoveel dit keer. Mijn garderobe is redelijk beperkt op het moment door de zwangerschap en daarom hoef ik ook minder te sjouwen.
Over drie en een half uur stijg ik op en vlieg ik naar Taipei, vanaf Taipei vlieg ik waarschijnlijk naar Bangkok, is allemaal nog een beetje een verrassing, je weet het nooit met China Airlines. En vanaf de onbekende locatie vlieg in naar Amsterdam. Het is hier op het moment 25 graden en de zon breekt zojuist door, waarom ging ik ook alweer weg? oja natuurlijk om jullie allemaal te zien en dat is een hele goede reden!
So wish me luck as I leave steak&kidney and call me on my dog&bone when I get home in Dutchland....see ya and have a good day, no wukkas.

2007-03-15T13:43:00.000+11:00

Tja wat zal ik zeggen, nog maar vier dagen en dan vertrek in naar Nederland...en daar heb ik heel erg veel zin in.
Zie wel een beetje op tegen de reis, toch altijd een beetje irritant om heel lang in een vliegtuig te zitten. Maar ik weet dat het het waard is.
Ik ben benieuwd of ik Australie ga missen, het is vandaag knallend mooi weer, strakblauwe lucht en ongeveer 31 graden...dus misschien valt de kou in holland wel heel erg tegen.
Vanochtend hebben Lucian en ik officieel een immigratie-bureau ingehuurd. Zij gaan ons helpen met mijn visum. We hebben een enorm pak papierwerk meegekregen dus dat word nog leuk. Tip: trouw met een Hollander! Alleen als je formulieren leuk vind of nederlandse mannen echt te saai vind (zoals ik) kun je een internationaal huwelijk overwegen, maar weet waar je aan begint. En ze willen overal bewijs van.
Ik zal proberen geen kakkerlakken in mijn koffer mee te nemen, maar het zijn geniepige beestjes dus misschien eindigen we wel gezellig met een kakkerlakken-kolonie in Veenendaal....hmmmm
Ik wens iedereen alvast een fijn weekend and I'll see you on the other side, nederland dus.

Mardi Gras

2007-03-05T12:12:00.000+11:00

Voor ik naar Australie vertrok heb ik mij natuurlijk een beetje verdiept in sydney's culturele evenementen. Mardi Gras trok natuurlijk meteen de aandacht van dit theatermeisje. Ooit begonnen als een demonstratie mars tegen de regering en nu uitgegroeid tot een 4 weken lang festival. Begin jaren tachtig weigerde de regering het bestaan van homoseksuelen toe te geven of te legaliseren. Daarom is toen de eerste protestmars georganiseerd die vervolgens na een paar minuten door de politie verstoord werd. Maar ze bleven vechten en het jaar erop werd er weer een mars georganiseerd, wederom verstoord door de politie. Na een aantal jaar kon de regering er niet meer omheen en werd het legaal om homo te zijn. Nu is Mardi Gras een parade om vrijheid te vieren als mens welke geaardheid dan ook. En ieder jaar word het extravaganter en groter. Grote praalwagens met homo's in bontgekleurde strings en schuddende billen tot de Dikes on Bikes een stoet van lesbiennes op Harley's. Er was zelfs een delegatie van de Mature Gay Society een groep homo's op leeftijd die nog steeds halfnaakt meeliepen, heel vermakelijk en nee niet heel smakelijk. Er hing echt een goede sfeer en het publiek is heel enthousiast ookal bestaat de meerderheid uit doorsnee hetero's. Het was wel een beetje druk en dat is niet echt handig met een zwangere buik. Daarom hebben we de parade uiteindelijk op een groot scherm moeten bekijken omdat er geen doorkomen aan was, maar dat was ook leuk. Mijn missie is om ook een keer mee te lopen met mijn homo-vrienden die ik nog niet gemaakt heb.
Afgelopen weekend was het beide dagen 38 graden, vies warm. Gisteravond ontstond er daardoor een enorme onweersstorm, heb echt nog nooit zulke harde onweer meegemaakt. Ik was bij een optreden van Lucian en terwijl ik buiten naar de bliksem aan het kijken was sloeg hij in 200 meter verderop. Echt een oorverdovende knal! Blijft toch altijd een beetje eng onweer...

het leven als getrouwde vrouw...

2007-02-18T10:42:00.000+11:00

Ik word iedere ochtend gewekt met ontbijt op bed en een lange rode roos siert mijn kussen. Zodra ik opsta worden er rozeblaadjes gesprenkeld waar ik mijn voeten ook maar neerzet. Ik baad mezelf in kamelenmelk en schiet daarna in een satijnen jurk die al voor mij klaarlag. De rest van de dag hoef ik niets te doen, mag lekker Oprah kijken, koekjes eten en San Pellegrino drinken. 's Avonds nuttigen mijn husband en ik bij kaarslicht een drie-gangen diner met fois gras en kreeft om ons daarna neer te vleien op bed..........wat? weer met mijn hoofd op het toetsenbord in slaap gevallen.....huhum, het echte getrouwde leven is natuurlijk totaal niet anders dan het verkeringsleven, samenwoonleven of verloofde leven. Je sleept jezelf uit bed vind halfslapend de douche waar hopelijk nog warm water uit komt. Daarna trek je de eerste de beste kleren aan die je kunt vinden en hopelijk zijn die schoon, dan een snel ontbijtje, meestal een droge bruine boterham en een kop te hete thee. En dan hopla in de brandende zon naar het werk toe pantoffelen en daar een dag spenderen. s' Avonds eerst ruzie maken over wie er kookt en wat er gekookt word en daarna val ik als een blok in slaap.
Nee hoor zo erg is het ook weer niet, we hebben het hardstikke leuk samen, me and my husband!

Vandaag gaan we met de ouders naar het noorden van Sydney om daar een bbq-lunch te houden en ze de omgeving te laten zien (ik weet uit ervaring dat die omgeving superdesuper mooi is). Daarna is er hopelijk ook nog tijd om te gaan zwemmen!
Gisteren zijn we naar Taronga Zoo geweest een hele mooie en leuke dierentuin in Sydney waar wij veel inheemse en uitheemse diersels hebben mogen bewonderen.
Ok ik moet gaan want mijn husband moet belangrijke dingen doen op de computer...of althans dat zegt ie, en ik als brave echtgenote geloof dat natuurlijk.
Voor iedereen die carnaval aan het vieren is: HEEL VEEL PLEZIER EN DRINK EEN BIERTJE OP MIJ!!!! Voor iedereen die de HotsKnots heeft gereden: IK HOOP DAT JULLIE DE EMMER HEBBEN GEWONNEN EN HEEL VEEL BEELDJES.
doei

bruiloft

2007-02-12T13:34:00.000+11:00

Na maanden van voorbereiding.....ahum...nee na een paar weken van voorbereiding was het afgelopen woensdag dan zover. Lucian en Elaine gingen trouwen. Op z'n Australisch, lekker relaxed en simpel. In den ochtend zijn we naar de burgerlijke stand gegaan om daar in het bijzijn van mijn ouders, Sjef en Annemie en zijn familie en twee vrienden elkaar het ja-woord te geven. In dit geval het I do-woord. Was nog een heel gedoe moest opeens mijn volledige doopnamen opzeggen en raakte confuus door de Engelse uitspraak van de ambtenaar waardoor ik mijn eigen naam vergat....ach kleinigheidje. Niet een hele bijzondere ceremonie maar dat hadden we vooraf ook niet echt kunnen weten, denk dat het vooral aan de ambtenaar lag.
Daarna zijn we terug gegaan naar Balmain en rond half twee zijn we naar het park gegaan waar vrienden alles al hadden klaargezet en de gasten langzaam kwamen binnenstromen. Er was live-muziek met dank aan onze muzikale vrienden, er was eten voor een heel weeshuis en genoeg bier voor een klein leger. Gezellig dus! Lucian had stiekem een liedje geschreven samen met zangeres-vriendin Elana Stone en er waren een paar speeches waaronder een van mijn vader. En zelfs ik heb me nog aan een liedje gewaagd en nee niet omdat ik zo stomdronken was. Rond vijf uur begon het helaas wel te regenen, maar gelukkig werd het niet echt koud. Denk dat de weergoden me eraan wilden herinneren waar ik oorspronkelijk vandaan kom. Om zeven uur hebben wij onze vrienden achtergelaten met alle rommel :) en zijn wij zelf snel langs huis gegaan om een koffertje in te pakken om daarna naar het Observatory Hotel te gaan in The Rocks. Kirsten de vriendin van Lucian's vader had voor ons een overnachting geboekt. Echt een supermooi hotel! En daar hebben wij ons op een supersjiek dineetje getrakteerd in het restaurant. Het was een fantastische dag! En ik zal snel wat foto's op mijn blog zetten.

Met ouders en oom en tante gaat het goed, ze hebben echt al meer gezien van Sydney dan ik volgens mij. Vandaag regent het heel hard hier (ja af en toe gebeurt dat hier ook maar niet vaak hoor!!!) en dus zijn ze de stad per Explorer Bus aan het verkennen. Gisteren zijn we naar Manly geweest met de boot en bijna waren ze gaan zwemmen, maar toch net niet. Dus ben ik maar alleen het water in gedoken.
Ze hebben alle vier rode verbrande neusjes en de witte melkflessen hebben ook eindelijk een onhollands kleurtje gekregen. En zo hobbelen wij voort...

ze zijn veilig aangekomen....

2007-02-04T22:28:00.000+11:00

Na een lange reis zijn ze er dan, Jacky en Wim en Sjef en Annemie. De wereldreizigers! Na vele biertjes in het vliegtuig en maaltijden gebracht door aziatische schoonheden zijn ze vrijdagavond hier in Sydney geland. We zijn toen meteen naar Balmain gegaan en hebben ze mee naar de kroeg gesleurd waar Sjef zichtbaar van de live-muziek genoot en mijn ouders zich aan een dansje hebben gewaagd. Gisteren (zaterdag) hebben we door Balmain gewandeld en 's avonds zijn we met z'n allen uit eten geweest. Vandaag hebben we door de stad gelopen en door Hyde Park. Ook hebben we de Hyde Park Barracks bezocht waar vroeger de misdadigers sliepen die voor de staat moesten werken. Allemaal in een hangmat nog geen twintig centimeter bij elkaar vandaan....gezellig die goeie ouwe tijd. Later werden daar ook de vrouwen heen gebracht die hier met de schepen aankwamen en daarna was het een oude vrouwen tehuis en een gekkenhuis tegelijk....niet dat je als je oud bent ook meteen een beetje gek bent.....alhoewel.....Daarna zijn we naar de Rocks gewandeld, het oudste gedeelte van Sydney waar vanuit je de Harbour Bridge ook goed kunt bewonderen. Toen werd het voor den zwangeren onder ons allemaal ietsje te zwaar en zijn we allemaal onze eigen weg gegaan. Ik ben met mijn ouders met een ferry terug naar Balmain gegaan en Sjef en Annemie zijn naar hun hotel teruggekeerd. Lucian was vandaag helaas niet van de partij omdat hij vanaf twaalf uur 's middags aanwezig werd geacht op zijn vrijgezellenmiddag/avond die tot op heden nog steeds voortduurt. Ter informatie: het is nu half elf 's avonds, bier is gezond zeggen we dan maar. Ikzelf heb morgenavond een vrijgezellenavond, maar die avond is foetus-verantwoord dus geen alcohol en paaldansen......jammer...
Baby is alive and kicking, vooral tegen de tijd dat ik naar bed ga voel ik af en toe rare dingen in mijn buik en gisteren kon ik de boeboe zowaar lichtjes voelen schoppen tegen mijn hand, of ik heb een hele spastische darm.
De wereldreizigers hebben al behoorlijk wat foto's gemaakt en ik weet zeker dat die snel ergens op het internet zullen verschijnen. Welterusten Australie en goedemorgen Nederland.

Australia Day

2007-01-27T10:55:00.000+11:00

Ieder jaar op 26 januari is het in Australie Australia Day. Een dag waarop je viert dat je Australier bent. Beetje hetzelfde sfeertje als Koninginnedag alleen dan niet zo massaal en uitbundig en knettergestoord. Alhoewel er een paar bizarre types rondliepen met de Australische vlaggen en gekke hoedjes. Om je trots te uitten over dit land is het een gewoonte geworden dat iedereen plakplaatjes van de Australische vlag op zijn lichaam plakt (die er vervolgens heeeeel moeilijk afgaan). Helaas moest ik werken, maar gelukkig waren de openingstijden verkort en uiteindelijk zijn we zelfs eerder dicht gegaan omdat iedereen in de kroeg zat. Lucian ook natuurlijk, die was daar al om 1 uur 's middags gearriveerd om deel te kunnen nemen aan de oud-Australische spelletjes. Zoals een krab-race waarbij hij derde werd, een slipper-smijt-competitie waarbij hij wederom derde werd en een lamington-eet-wedstrijd waarbij hij zowaar eerste werd. Lamington's zijn een soort cakejes met chocola eromheen. Heel machtig en droog, ik heb er uiteindelijk drie naar binnen gewerkt maar dat was buiten de wedstrijdtijd...
Na dit pubfestijn zijn we met z'n allen naar The Unity gegaan, onze favoriete plaatselijke pub waar op vrijdagavond jazz word gespeeld en waar er geswingdanst wordt, wat mij nog steeds wonderbaarlijk goed afgaat. Iedereen is heel bezorgd en is bang dat ik flauw val ofzo, maar na 18 jaar dansen voelen al die bewegingen zo natuurlijk dat het beter voelt dan lopen.
Ik kwam deze week iemand tegen die ook 15 weken zwanger is en zij had al een behoorlijke buik, ik kan mijn vetbult nog steeds een beetje intrekken waardoor ik er onzwanger uitzie. Zodra ik een buik krijg zal ik een foto maken en op deze weblog zetten. Tot het volgende avontuur.....

en soms gaat alles mis....

2007-01-22T14:26:00.000+11:00

Het is weekend, zondag 21 januari, Lucian en ik hebben allebei een dag vrij en omdat het 38 graden is besluiten we naar het strand te gaan. Knetterdruk op de weg en hardstikke warm in de auto. Half gekookt komen we aan bij het strand. Gelukkig vinden we meteen een parkeerplaats, wel een eind bij het water vandaan maar in ieder geval gratis. Het strand ligt propvol met mensen, maar we vinden een plekje waar ook wat schaduw is, wel zo verantwoord. Het water is lekker verkoelend alleen worden er bij iedere golf kleine kindertjes tegen je aan gelanceerd dus dat is niet echt fijn. De drukte samen met de ongelofelijke hitte is genoeg om Lucian en mij in twee sjagrijnige bromberen te veranderen. Zelfs een ijsje helpt niet...
Gelukkig zetten we ons er overheen tegen het einde van de middag en op weg naar huis verrast Lucian mij met een bezoek aan de bioscoop. Lekker in de airco hebben we The Pursuit of Happiness gekeken. Onze middag was toch nog geslaagd!
Tijdens het teruglopen naar de auto merkt Lucian dat hij zijn lampen aan heeft laten staan en ja hoor de accu is helemaal leeg. Tot overmaat van ramp hebben we allebei ons mobieltje thuis gelaten en dus moeten we een telefooncel vinden. Dat was gelukkig niet zo moeilijk, wat wel moeilijk was was om nummers van vrienden te achterhalen uit het blote hoofd en om ze te pakken te krijgen. denk dat iedereen in de kroeg zat of nog op het strand. Geprobeerd de Australische ANWB te bellen maar je moet lid zijn en een lidmaatschap kost meer dan 300 dollar en dat hebben we eventjes niet. Lucian heeft geen startkabels en omstanders konden ons ook niet helpen. Dus dan maar met de bus naar huis....
Thuis lekker gekookt en de tv aangezet, maar midden in mijn favoriete dansidolsprogramma stopt opeens de elektriciteit ermee en zitten we in het donker. Samen met de rest van de buurt. Ach, eigenlijk is het wel gezellig en we besluiten daarom een stukje te gaan wandelen en wat kaarsen te gaan kopen bij de supermarkt. Voordat ik naar buiten stap vraag ik nog aan Lucian of hij een sleutel bij zich heeft, hij murmelt iets en ik denk dat het 'ja' betekent. Hij stapt ook naar buiten en trekt de deur achter zich dicht.....en zegt 'oeps'. Ja soms gaat alles mis....
Op dat moment hebben we twee opties, bij vrienden logeren en hopen dat in de ochtend de makelaar ons kan helpen of een slotenmaker bellen. Uiteindelijk voor de slotenmaker gekozen, die vervolgens in het pikkedonker met een klein zaklampje binnen tien seconden de deur voor ons heeft opengemaakt. Maar wel voor een exorbitant bedrag waarvoor we bijna een lidmaatschap van de anwb hadden kunnen betalen...
Maar lekker in mijn eigen bedje geslapen en als het goed is is Lucian nu de auto aan het ophalen samen met een technische vriend die hem gaat helpen met de accu. Ja we blijven lachen......als een lachende mandarijn.....verschrompelt in de zon....

bruiloft

2007-01-17T10:50:00.000+11:00

een simpele bruiloft, lekker makkelijk, geen gestress en geen gedoe. Maar bestaat er wel zoiets als een simpele bruiloft? Want de afgelopen dagen word ik zwetend wakker en dan denk ik aan alle dingen die nog geregeld moeten worden. Het zijn geen bruiloftbedreigende dingen, maar je wil toch dat alles soepel verloopt voor iedereen. En langzaam komen er steeds meer kleine dingetjes bij. Daarom ga ik vandaag vroeg...ahum..redelijk vroeg op pad om zo veel mogelijk te regelen en dan kan ik vanavond tenminste lekker slapen zonder nachtmerries over stormen en vliegtuigen die niet arriveren....
De zomer is hier echt begonnen, al ruim een week iedere dag 25 graden of warmer en dit weekend word het 35 graden. Zondag zijn we naar Gordon's Bay geweest een baai met rotsen waar je op kunt bakken en je kunt er ook goed snorkelen. Ik had alleen niet zo'n goede dag en kreeg een paniekaanval toen er opeens een knalpaarse kwal mijn gezichtsveld binnen zwom. Toen ben ik op Olympische snelheid naar de kant gezwommen om daarna het water ook niet meer in te gaan.

Ik word langzaam een beetje dikker en ik weet niet of mijn buik nou gewoon dik is of dat het een baby is? We shall see. Voel me wel veel beter nu het tweede trimester eindelijk is begonnen. 14 weken en 1 dag.

Minivakantie

2007-01-10T17:08:00.000+11:00

We zijn weer thuis na onze minivakantie van vier dagen, lekker vier dagen lang op het strand gelegen en geluierd en geslapen en gegeten. We waren uiteindelijk met ongeveer 20 vrienden in Congo en dat was heel gezellig. De vader van een van hen heeft een huis in Congo en heeft boven op de schuur een hele verdieping gebouwd waar mensen kunnen logeren. We lagen dus wel allemaal in 1 grote kamer maar het lawaai was goed te verhelpen met oordopjes.
Het huis ligt bovenop een klif op het strand, dus je kan de zee zien en iedere ochtend zwommen er dolfijnen voorbij, echt supertof!
Op zondagavond hadden we een feestavond met als thema Goldrush en iedereen was verkleed als een historisch figuur uit die tijd. Een traditie die zich ieder jaar herhaalt met een ander thema. Ieder jaar worden ook mensen uit de omgeving uitgenodigd om mee te feesten en daarom hadden ze dit jaar een lam gekocht om te braden aan het spit. Het werd dus een waar vreetfestijn met live-muziek en jolige mensen. Helaas voor mij wederom geen bier en ik was ook te moe om laat op te blijven en ben braaf om half twaalf richting luchtbed verhuisd.
Op maandag zijn Lucian en ik naar de plaatselijke dierentuin geweest waar ze momenteel witte leeuwen hebben, alhoewel ik die volgens mij ook in Ouwehands dierenpark heb gezien? Ik hoopte dat ik eindelijk een Emu zou zien, maar die waren blijkbaar niet exotisch genoeg voor de dierentuin. Gisteren zijn we naar een Billabong geweest, dat is een zoetwatermeertje midden in de natuur. Meestal heel erg diep en volgens de Aboriginal verhalen leven er Bunjips in het water, een soort mythologische draak/monster die heel verlegen zijn. Was echt supermooi en voor de waaghalzen onder ons was er een 6 meter hoge rots waar je vanaf kon duiken. Laat het duidelijk zijn dat ik natuurlijk niet een van die waaghalzen was.........
Raar om weer terug in Sydney te zijn, gelukkig is het buiten 28 graden. En om geen ontwenningsverschijnselen te krijgen ben ik vandaag naar het zwembad geweest om af te koelen en in de zon te liggen. Moet natuurlijk wel lekker bruin zijn op mijn bruiloft.
Vandaag is baby Guerain/McGuiness precies 13 weken en 1 dag voor den geinteresseerden. En ik vertrouw erop dat alles goed gaat daar in baarmoederland.

Gelukkig nieuwjaar!

2007-01-04T19:09:00.000+11:00

Misschien alweer een beetje aan de late kant, maar aangezien dit jaar nog 361 dagen voor ons in petto heeft vind ik het nog wel nut hebben. Ik wens iedereen een heel gelukkig en gezond nieuwjaar toe! Met veel kansen en groeimogelijkheden. En dat iedereen maar mooie reizen mag maken in dit nieuwe jaar.....naar Australie ofzo.
Mijn nieuwjaar werd ingeluid op knallende wijze met het traditionele jaarlijkse vuurwerk vanaf The Harbour Bridge. Wij zouden dit gaan bewonderen vanuit mijn appartement, maar het park had toch een beter uitzicht en het was niet eens zo druk dus we konden het goed zien. Veel bier voor iedereen, behalve voor mij...
Het word tijd om mijn allerbelangrijkste nieuws van dit jaar naar buiten te brengen voor den medemensch die het nog niet weet. En aangezien ik een magische grens ben gepasseerd mag het nu officieel.
Dames en heren Elaine is zwanger van haar eerste kindje dat naar verwachting in juli geboren zal gaan worden! En natuurlijk zal ik via deze weblog ook hierover het thuisfront op de hoogte houden. Dus neem allemaal maar een biertje op mij....

kerstige pretdagen

2006-12-28T14:53:00.000+11:00

Ik hoop dat iedereen een fijne kerst heeft gehad in Holland, ik heb weinig van de kerst gemerkt moet ik zeggen. Zondagavond was er een kerstdiner bij lucian's tante, dat was wel leuk, vooral zijn nichtje en neefje waren heel blij, want zij kregen kadootjes en vonden het spannend dat de kerstman langs zou komen. Maar toch is het allemaal heel anders dan thuis, de kerstdiners zijn minder uitgebreid dan thuis. De meeste mensen houden een kerstdiner op kerstavond en eten dan de overige twee dagen koude restjes met koude salades enzo. Maandag zijn we naar Canberra gereden, dat was wel interessant. We reden langs een leeg meer dat een keer per vijftig jaar volloopt! Bizar. Canberra zelf is heel groot en weids, Sydney is groot maar nog redelijk op elkaar gepakt. In Canberra zijn de straten heel wijd en iedereen heeft een grote tuin. Het is er ook heel winderig omdat het in een vallei ligt. Het deed me een beetje aan een woestijn denken en door de klimaatsveranderingen gebeurt dat ook langszaam. 's Avonds zijn we in het donker en in een enorme onweersbui via kleine bergweggetjes naar Jervis Bay gereden. Dinsdagochtend zijn we naar het strand gegaan voor een paar uur en daarna hebben we in het huisje gehangen en dvd's gekeken. Gisteren heb ik gefietst!!!! jawel jawel, heb alleen geen uithoudingsvermogen meer dus moest na twintig minuten stoppen. Vergeet niet dat alles heuvelachtig is in Australie, geen platte vlakke fietspaden!! Daarna weer naar het strand geweest. Er was een hele sterke branding die mijn bininibroekje meesleurde en omdat ik daar zo van schrok verloor ik ook nog eens mijn evenwicht en eindigde hoestend en proestend op het strand. Wat een avonturen! oja het bininibroekje heb ik wel weer teruggevonden, gelukkig voordat ik het water uit ging. En toen terug naar Sydney. Helaas geen kerstgevoel dit jaar maar het was wel een fijne minivakantie. Op naar het nieuwe jaar.
PAPA VAN HARTE GEFELICITEERD MET JE 60STE VERJAARDAG!!!!! AAN DEZE KANT VAN DE WERELD BEN JE LEKKER AL JARIG, HOERA HOERA HOERA!!!!