dinsdag, december 15, 2009
zondag, december 13, 2009
sint en kerst
Sinterklaas is geweest! Het duurde even voor hij zijn weg had gevonden naar het zonovergoten continent dat Australie heet. Maar toen hij dan eindelijk gearriveerd was kon het feest beginnen. Wij zijn verwend!
Wij zijn sowieso verwend omdat we in een 'westers' land wonen met een dak boven ons hoofd en lekker vers eten op tafel.....hmmmm avocado's zijn in seizoen op het moment....en mango's!
Verder probeert men met man en macht de kerstsfeer over te brengen, zonder succes helaas. Het klopt gewoon niet om een rendier gemaakt van lampjes te zien op een stukje droog en dor gras en er komt geen witte kerst hoe hard je er ook over zingt.
Ik heb mijn kerstkado al ontvangen, heb te horen gekregen dat ik ben toegelaten tot de Event Management opleiding van NIDA, national institute of dramatic arts, hier in Sydney. Ben er echt aan toe om mijn hersens weer eens op volle kracht te gebruiken en wat kennis te vergaren!
Daarnaast gaan wij proberen om weer een roadtripje te maken, hopelijk net na de kerst. Naar Adelaide dit keer zodat Pixie en ik eindelijk Lucian's oma Jean kunnen ontmoeten! we shall see.
Vanavond een dineetje bij onze Hollandse vrienden, waarschijnlijk zonder bitterballen of haring maar met zeker met gezelligheid!
Wij zijn sowieso verwend omdat we in een 'westers' land wonen met een dak boven ons hoofd en lekker vers eten op tafel.....hmmmm avocado's zijn in seizoen op het moment....en mango's!
Verder probeert men met man en macht de kerstsfeer over te brengen, zonder succes helaas. Het klopt gewoon niet om een rendier gemaakt van lampjes te zien op een stukje droog en dor gras en er komt geen witte kerst hoe hard je er ook over zingt.
Ik heb mijn kerstkado al ontvangen, heb te horen gekregen dat ik ben toegelaten tot de Event Management opleiding van NIDA, national institute of dramatic arts, hier in Sydney. Ben er echt aan toe om mijn hersens weer eens op volle kracht te gebruiken en wat kennis te vergaren!
Daarnaast gaan wij proberen om weer een roadtripje te maken, hopelijk net na de kerst. Naar Adelaide dit keer zodat Pixie en ik eindelijk Lucian's oma Jean kunnen ontmoeten! we shall see.
Vanavond een dineetje bij onze Hollandse vrienden, waarschijnlijk zonder bitterballen of haring maar met zeker met gezelligheid!
zondag, november 22, 2009
feeling hot hot hot!
Sommige plaatsen in Sydney passeerden vandaag de 40-graden grens en ik denk dat wij hier in Balmain dat ook wel hebben gehaald. Echt ontzettend warm. Het is nu vier uur 's middags en er is bijna niemand op straat. Iedereen met kinderen blijft binnen of liggen in het zwembad. Ook rook ik net opeens de bekende lucht van bosbranden en las net op het internet dat er 80 bosbranden zijn op dit moment in New South Wales.
Morgen is het 21 graden met regen, wat een bizarre veranderingen!
Ik vind wat frisser weer niet zo erg want ik ben totaal niet productief in deze hitte!
Nog even doorbijten dus en dalijk na het werk hopelijk een koud biertje!
Morgen is het 21 graden met regen, wat een bizarre veranderingen!
Ik vind wat frisser weer niet zo erg want ik ben totaal niet productief in deze hitte!
Nog even doorbijten dus en dalijk na het werk hopelijk een koud biertje!
vrijdag, november 13, 2009
website
We hebben een huisje gevonden, we gaan er morgen in. Nu heel moe dus niet veel verder info.
Nog 1 heel belangrijk ding voordat ik ga slapen! Mijn lieve broer en schoonzus hebben een fantastische nieuwe website met vintage kleding en andere hippe snuisterijen. Dus check it uit mensen!
Het adres is www.wheretheheartis.nl en misschien vind je er nog iets leuks voor de feestdagen! excuses dat het geen echte link is...computer werkt niet mee...
kusjes!
Nog 1 heel belangrijk ding voordat ik ga slapen! Mijn lieve broer en schoonzus hebben een fantastische nieuwe website met vintage kleding en andere hippe snuisterijen. Dus check it uit mensen!
Het adres is www.wheretheheartis.nl en misschien vind je er nog iets leuks voor de feestdagen! excuses dat het geen echte link is...computer werkt niet mee...
kusjes!
dinsdag, november 03, 2009
terug
We zijn weer terug in het land van de kangoeroe's, de paarse bomen en de föhn. Het was de afgelopen dagen al aangenaam warm maar vandaag dames en heren haalt het kwik gemakkelijk de 34 graden en dat is wel even wennen.
Na een heerlijke drie maanden in kaasland vol luiheid, gezelligheid en genegenheid zijn wij sinds dinsdag vorige week weer down under. Na een redelijk lange maar rustige vlucht via Singapore landden wij om 6 uur 's ochtends in Sydney. Wij zijn toen maar meteen naar ons favoriete koffiehuisje gereden voor een ontbijtje op z'n McGuiness'. Daarna naar schoonvader en stiefschoonmoeder gereden om onze spullen neer te zetten. We hadden heel veel plannen voor die dag maar Luc en ik zijn om 12 uur 's middags als een blok in slaap gevallen. De dagen daarna waren voor mij gevuld met het zoeken naar nieuwe huisvesting en voor Luc waren die gevuld met nog meer reizen en touren met de Mothership Orchestra. Tot nu toe hebben wij helaas nog geen geluk gehad met onze huizenjacht, het is allemaal te duur of te klein of te lelijk. Heb ik heimwee? jazeker. Het enige wat dat een beetje heeft verzacht zijn de prachtige tochtjes met Pixie op de ferry, azuurblauw water met glinsteringen van de zon, blauwe lucht en palmbomen in de verte. Heb alweer wat dierbare vrienden opgezocht hier en ik heb de nieuwste aanwinst binnen de jazzfamilie mogen ontmoeten, de kersverse zoon van onze vrienden Carla en Jim die vorige week werd geboren.
En sinds vandaag ben ik ook weer terug op mijn werk, een raar gevoel. De winkel is veranderd en ik ben veranderd. Denk niet dat ik hier nog lang zal werken. Ik heb het al eerder tegen mensen gezegd, we're standing at the crossroads, het is tijd voor verandering. Ander huis, ander werk en misschien over een jaartje ook wel een ander land....België ofzo.
Op deze hele warme dag wordt er ook geracet. Niet door mij of door Luc of door enig ander mens maar door hele dure getrainde paarden. Paarden die keihard een rondje rennen wat ongeveer een minuut of 3 duurt. Maar die drie minuten houden iedereen in de ban, rijke investeerders die het trainen van de paarden bekostigen, organisatoren die een heel feest om die drie minuten heen organiseren en het volk die allemaal een paar dollar of meer op hun favoriete paard vergokken. Miljoenen gaan erin om en vandaag is de belangrijkste dag. Als het goed is zijn ze net gefinished, wie zou er gewonnen hebben? dat paard met dat grote hoofd of dat paard met dat grote hoofd?
Ik zal weer trouw gaan bloggen nu ik weer op mijn blogstekje zit.
Heee en laat wat van je horen! vind ik leuk!
Na een heerlijke drie maanden in kaasland vol luiheid, gezelligheid en genegenheid zijn wij sinds dinsdag vorige week weer down under. Na een redelijk lange maar rustige vlucht via Singapore landden wij om 6 uur 's ochtends in Sydney. Wij zijn toen maar meteen naar ons favoriete koffiehuisje gereden voor een ontbijtje op z'n McGuiness'. Daarna naar schoonvader en stiefschoonmoeder gereden om onze spullen neer te zetten. We hadden heel veel plannen voor die dag maar Luc en ik zijn om 12 uur 's middags als een blok in slaap gevallen. De dagen daarna waren voor mij gevuld met het zoeken naar nieuwe huisvesting en voor Luc waren die gevuld met nog meer reizen en touren met de Mothership Orchestra. Tot nu toe hebben wij helaas nog geen geluk gehad met onze huizenjacht, het is allemaal te duur of te klein of te lelijk. Heb ik heimwee? jazeker. Het enige wat dat een beetje heeft verzacht zijn de prachtige tochtjes met Pixie op de ferry, azuurblauw water met glinsteringen van de zon, blauwe lucht en palmbomen in de verte. Heb alweer wat dierbare vrienden opgezocht hier en ik heb de nieuwste aanwinst binnen de jazzfamilie mogen ontmoeten, de kersverse zoon van onze vrienden Carla en Jim die vorige week werd geboren.
En sinds vandaag ben ik ook weer terug op mijn werk, een raar gevoel. De winkel is veranderd en ik ben veranderd. Denk niet dat ik hier nog lang zal werken. Ik heb het al eerder tegen mensen gezegd, we're standing at the crossroads, het is tijd voor verandering. Ander huis, ander werk en misschien over een jaartje ook wel een ander land....België ofzo.
Op deze hele warme dag wordt er ook geracet. Niet door mij of door Luc of door enig ander mens maar door hele dure getrainde paarden. Paarden die keihard een rondje rennen wat ongeveer een minuut of 3 duurt. Maar die drie minuten houden iedereen in de ban, rijke investeerders die het trainen van de paarden bekostigen, organisatoren die een heel feest om die drie minuten heen organiseren en het volk die allemaal een paar dollar of meer op hun favoriete paard vergokken. Miljoenen gaan erin om en vandaag is de belangrijkste dag. Als het goed is zijn ze net gefinished, wie zou er gewonnen hebben? dat paard met dat grote hoofd of dat paard met dat grote hoofd?
Ik zal weer trouw gaan bloggen nu ik weer op mijn blogstekje zit.
Heee en laat wat van je horen! vind ik leuk!
woensdag, september 23, 2009
over de helft
Deels met opzet en deels onbewust heb ik de afgelopen twee maanden niet geblogd. Het leek me vreemd om te bloggen omdat mijn stukjes normaal over het leven in Australie gaan en ik nu tot mijn enkels in de Hollandsheid sta.
Maar dat wil niet zeggen dat wij niets meer meemaken.
Na een relaxte vlucht zijn wij in Frankfurt geland eind juli en vandaar naar nederland gereden voor wat quality time met de familie. Er moest behoorlijk wat ingehaald worden!
Manlief is al snel naar Amsterdam gegaan om zijn scriptie voor zijn Masters af te maken wat godzijdank op tijd gelukt is! Hoera voor de husband!
Eind augustus ben ik ook naar Amsterdam gegaan om het Mokumse leven weer te proeven, de terrasjes in de Jordaan, de wietlucht op de Nieuwendijk, de yuppen-ouders op het Amstelveld en de constante verspreiding van scheldwoorden door iedereen voor iedereen. we hebben veel nieuwe speeltuintjes ontdekt en Pixie heeft lekker genoten van al het fietsen.
ik wil dit gevoel graag vasthouden, ik wil het in een kitcherig sneeuwstormpje doen zodat ik ernaar kan kijken in Oz. We zijn nu opeens over de helft en het is allemaal zo snel gegaan!
Nu moeten we dus nog extra gaan genieten en ieder moment vastgrijpen!
Bijgevoegd een paar plaatjes van ons avontuur.
woensdag, juli 15, 2009
feestje
Opeens was het popje 2 en het was groot feest!!! Het was lekker weer en dus hadden we een picknick georganiseerd in het park vlak naast een mooie speeltuin. Pixie heeft uren gespeeld! Ze vond alle kadootjes heel spannend en zei iedere keer 'oooh dootje!'. Daarna is ze uitgeput in slaap gevallen om daarna met koorts wakker te worden omdat ze zich zo druk had gemaakt! Maar nu is ze weer helemaal de oude en kunnen we ons voorbereiden op ons vertrek.
Ik typ dit vanaf mijn werk, dit is mijn laatste dagje hier en ben nog druk met alle laatste dingen voordat ik het overdraag aan mijn collega. En thuis moet er nog heel veel worden ingepakt, het gaat gestaag, iedere dag een paar dozen, maar er zijn zoveel dingen die je toch nog dag tot dag nodig hebt dat het zaterdag en zondag waarschijnlijk toch nog stressen wordt. En dan op maandag het vliegtuig in, ik heb al vijf keer over de vlucht gedroomd, het lange zitten, een onhandelbare peuter etc. etc. Moet er maar niet teveel over nadenken en het over me heen laten komen. En dan op dinsdag raken mijn voetjes de Nederlandse bodem aan....aaaaaaaah heerlijk!!!
tot snel!
Ik typ dit vanaf mijn werk, dit is mijn laatste dagje hier en ben nog druk met alle laatste dingen voordat ik het overdraag aan mijn collega. En thuis moet er nog heel veel worden ingepakt, het gaat gestaag, iedere dag een paar dozen, maar er zijn zoveel dingen die je toch nog dag tot dag nodig hebt dat het zaterdag en zondag waarschijnlijk toch nog stressen wordt. En dan op maandag het vliegtuig in, ik heb al vijf keer over de vlucht gedroomd, het lange zitten, een onhandelbare peuter etc. etc. Moet er maar niet teveel over nadenken en het over me heen laten komen. En dan op dinsdag raken mijn voetjes de Nederlandse bodem aan....aaaaaaaah heerlijk!!!
tot snel!
