heb er de kracht niet meer voor!

Ik kan het niet meer aan, het is te zwaar. Ik kan het gewoon niet. Geen mens zou zo mogen leven, schandalig! Hoe heb ik het zo lang uit kunnen houden, snap er niets van. Maar nu lukt het niet meer. Pijn in mijn hartje als ik naar de website kijk! Zoveel mooie dingen, zo goedkoop, kleurrijk, goed van kwaliteit, hip, leuk, spannend, te gek....
aaaaah en wij zitten hier met lelijke goedkope troep in de winkels, waarom waarom vraag ik je? WAAROM?????
Ik eis nu een HEMA in Sydney!!!! Om de hoek! Zodat ik er iedere dag kan winkelen....En graag een Hennes en Maurits ernaast!!! Met mannen, vrouwen en kinderkleding graag! Oja en daarnaast als het kan een Albert Heijn, maar de Hema is wel het broodnodigst!
Snappen ze hier dan niet dat felle kleuren leuk zijn voor kinderen??? En dat je geen elfjes overal op hoeft te stempelen of Mickey Mousejes om het kindvriendelijk te maken!
I love Hema!
Probeer iets te bedenken wat hier beter is maar kan niets verzinnen....Nee dat is de druppel! Ik kan niet zonder Hema leven!

januari-zweetuari

Ok hupsakee rettekettetteketee het is 1 februari en mijn laatste blog was een maand geleden, tijd voor een update.
De maand januari ging als een trein voorbij, wij konden er nog maar net op springen.
Het was denk ik de heetste maand die ik ooit hier heb meegemaakt. Heb altijd wel een beetje last van de warmte maar nu werd het echt een beetje te gekjes!
Zwetend, hijgend, puffend, stinkend heb ik mij door de dagen heen gesleept. Drie keer douchen op 1 dag alleen om af te koelen. 's nachts stond het plantenspuitertje naast mijn bed voor nood-afkoeling.
Ook voor Pixie werd het een beetje teveel, op een van de heetste dagen besloot haar peuter-lichaampje ook nog om 40 graden koorts aan te maken. Het was buiten heet, binnen niet veel beter en ik mocht met geen druppel water dichtbij haar komen. Na het middagboterhammetje zei ze dat ze wilde slapen en ging op de bank liggen. Na twee minuutjes ging ik even kijken en ze lag met haar ogen open maar reageerde niet meer. Toen draaiden haar ogen weg en had ze een grote koorts-stuip. Het was heel eng, met stuipende armen en schuim kwam uit haar mond en ze liep blauw aan. Toen heb ik de ambulance gebeld en die kwam meteen. Uiteindelijk duurde het maar 15 minuten maar je schrikt toch. Gelukkig wist ik wat het was en wat ik moest doen. Voor de zekerheid hebben ze ons meegenomen naar het ziekenhuis maar ze konden niets vinden. Na een paar dagen rustig aan en veel slapen is ze nu weer picobello in orde, ondeugender als ooit en een echte peuter!
Pixie pixie, niet doen Pixie, luister eens Pixie, dat mag niet Pixie, niet aankomen Pixie, kijk me eens aan Pixie, PIXIE!!!!! oost-indisch dooooooooooooooof!

Gisteren heeft manlief tickets geboekt naar Adelaide!!! Eindelijk ga ik deze stad en zijn oma bezoeken! Helaas ben ik er maar voor een dagje want ik moet terug naar Sydney omdat mijn opleiding Event Management in dat weekend begint. Luc en Pix blijven langer omdat Luc gaat optreden op het Fringe Festival en omdat het voor de familie daar wel leuk is om Pixie echt goed te leren kennen.

Over 6 dagen zijn de man en ik 3 jaar getrouwd, dat is blijkbaar het Lederen Huwelijk! Kinky!!!
Laten we kijken of hij het uberhaupt heeft onthouden want als ik het hem onverwacht vraag denkt hij altijd dat het op 11 februari is.....Hij is een muzikaal genie maar data blijven een mysterie!

kusjes!

een paar kiekjes. 1 in Amsterdam, 1 van Pixie en Armand en 1 van Pixie met vlinder.

sint en kerst

Sinterklaas is geweest! Het duurde even voor hij zijn weg had gevonden naar het zonovergoten continent dat Australie heet. Maar toen hij dan eindelijk gearriveerd was kon het feest beginnen. Wij zijn verwend!
Wij zijn sowieso verwend omdat we in een 'westers' land wonen met een dak boven ons hoofd en lekker vers eten op tafel.....hmmmm avocado's zijn in seizoen op het moment....en mango's!
Verder probeert men met man en macht de kerstsfeer over te brengen, zonder succes helaas. Het klopt gewoon niet om een rendier gemaakt van lampjes te zien op een stukje droog en dor gras en er komt geen witte kerst hoe hard je er ook over zingt.
Ik heb mijn kerstkado al ontvangen, heb te horen gekregen dat ik ben toegelaten tot de Event Management opleiding van NIDA, national institute of dramatic arts, hier in Sydney. Ben er echt aan toe om mijn hersens weer eens op volle kracht te gebruiken en wat kennis te vergaren!
Daarnaast gaan wij proberen om weer een roadtripje te maken, hopelijk net na de kerst. Naar Adelaide dit keer zodat Pixie en ik eindelijk Lucian's oma Jean kunnen ontmoeten! we shall see.
Vanavond een dineetje bij onze Hollandse vrienden, waarschijnlijk zonder bitterballen of haring maar met zeker met gezelligheid!

feeling hot hot hot!

Sommige plaatsen in Sydney passeerden vandaag de 40-graden grens en ik denk dat wij hier in Balmain dat ook wel hebben gehaald. Echt ontzettend warm. Het is nu vier uur 's middags en er is bijna niemand op straat. Iedereen met kinderen blijft binnen of liggen in het zwembad. Ook rook ik net opeens de bekende lucht van bosbranden en las net op het internet dat er 80 bosbranden zijn op dit moment in New South Wales.
Morgen is het 21 graden met regen, wat een bizarre veranderingen!
Ik vind wat frisser weer niet zo erg want ik ben totaal niet productief in deze hitte!
Nog even doorbijten dus en dalijk na het werk hopelijk een koud biertje!

website

We hebben een huisje gevonden, we gaan er morgen in. Nu heel moe dus niet veel verder info.
Nog 1 heel belangrijk ding voordat ik ga slapen! Mijn lieve broer en schoonzus hebben een fantastische nieuwe website met vintage kleding en andere hippe snuisterijen. Dus check it uit mensen!
Het adres is www.wheretheheartis.nl en misschien vind je er nog iets leuks voor de feestdagen! excuses dat het geen echte link is...computer werkt niet mee...
kusjes!

terug

We zijn weer terug in het land van de kangoeroe's, de paarse bomen en de föhn. Het was de afgelopen dagen al aangenaam warm maar vandaag dames en heren haalt het kwik gemakkelijk de 34 graden en dat is wel even wennen.
Na een heerlijke drie maanden in kaasland vol luiheid, gezelligheid en genegenheid zijn wij sinds dinsdag vorige week weer down under. Na een redelijk lange maar rustige vlucht via Singapore landden wij om 6 uur 's ochtends in Sydney. Wij zijn toen maar meteen naar ons favoriete koffiehuisje gereden voor een ontbijtje op z'n McGuiness'. Daarna naar schoonvader en stiefschoonmoeder gereden om onze spullen neer te zetten. We hadden heel veel plannen voor die dag maar Luc en ik zijn om 12 uur 's middags als een blok in slaap gevallen. De dagen daarna waren voor mij gevuld met het zoeken naar nieuwe huisvesting en voor Luc waren die gevuld met nog meer reizen en touren met de Mothership Orchestra. Tot nu toe hebben wij helaas nog geen geluk gehad met onze huizenjacht, het is allemaal te duur of te klein of te lelijk. Heb ik heimwee? jazeker. Het enige wat dat een beetje heeft verzacht zijn de prachtige tochtjes met Pixie op de ferry, azuurblauw water met glinsteringen van de zon, blauwe lucht en palmbomen in de verte. Heb alweer wat dierbare vrienden opgezocht hier en ik heb de nieuwste aanwinst binnen de jazzfamilie mogen ontmoeten, de kersverse zoon van onze vrienden Carla en Jim die vorige week werd geboren.
En sinds vandaag ben ik ook weer terug op mijn werk, een raar gevoel. De winkel is veranderd en ik ben veranderd. Denk niet dat ik hier nog lang zal werken. Ik heb het al eerder tegen mensen gezegd, we're standing at the crossroads, het is tijd voor verandering. Ander huis, ander werk en misschien over een jaartje ook wel een ander land....België ofzo.

Op deze hele warme dag wordt er ook geracet. Niet door mij of door Luc of door enig ander mens maar door hele dure getrainde paarden. Paarden die keihard een rondje rennen wat ongeveer een minuut of 3 duurt. Maar die drie minuten houden iedereen in de ban, rijke investeerders die het trainen van de paarden bekostigen, organisatoren die een heel feest om die drie minuten heen organiseren en het volk die allemaal een paar dollar of meer op hun favoriete paard vergokken. Miljoenen gaan erin om en vandaag is de belangrijkste dag. Als het goed is zijn ze net gefinished, wie zou er gewonnen hebben? dat paard met dat grote hoofd of dat paard met dat grote hoofd?

Ik zal weer trouw gaan bloggen nu ik weer op mijn blogstekje zit.
Heee en laat wat van je horen! vind ik leuk!